١٠٨٢ - Na ka treguar Muhamed ibn Omer ibn Hejjaxh, na ka treguar Jahja ibn Abdurrahman, na ka treguar el-Erhebi, na ka treguar Ubejde ibn el-Esved, nga Sinan ibn el-Harith, nga Talha ibn Musarrif, nga Muxhahidi, nga Ibn Omeri, i cili ka thënë: Isha i ulur me Pejgamberin (s.a.v.s.) në xhaminë e Minës, kur i erdhën një burrë nga ensarët dhe një burrë nga fisi Thekif. Ata dhanë selamin e pastaj thanë: "O i Dërguari i Allahut, kemi ardhur të të pyesim." Ai u tha: "Nëse dëshironi, ju tregoj unë se për çfarë keni ardhur të më pyesni, e nëse dëshironi, unë hesht e më pyesni ju." Ata thanë: "Na trego, o i Dërguari i Allahut." Thekifi i tha ensariut: "Pyet." Ai tha: "Më trego, o i Dërguari i Allahut." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Ke ardhur të më pyesësh për daljen tënde nga shtëpia duke u nisur drejt Shtëpisë së Shenjtë dhe se çfarë shpërblimi ke për këtë; për dy rekatet e tua pas tavafit dhe çfarë shpërblimi kanë ato; për ecjen tënde (sa'jin) mes Safas dhe Mervas dhe shpërblimin e saj; për qëndrimin tënd pasditen e Arafatit dhe shpërblimin e tij; për hedhjen e guralecëve dhe shpërblimin e saj; për therjen e kurbanit dhe shpërblimin e tij; për rruajtjen e kokës dhe shpërblimin e saj; si dhe për tavafin tënd në Shtëpi (Qabe) pas kësaj bashkë me Ifaden dhe shpërblimin e tij." Burri tha: "Pasha Atë që të dërgoi me të vërtetën, pikërisht për këtë erdha të të pyes!" Ai (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, kur del nga shtëpia jote duke u nisur drejt Shtëpisë së Shenjtë, deveja jote nuk e vendos thundrën në tokë dhe as nuk e ngre atë, veçse Allahu të shënon me të një mirësi dhe të fshin një gjynah. Sa i përket dy rekateve të tua pas tavafit, ato janë si lirimi i një skllavi nga pasardhësit e Ismailit (a.s.). Sa i përket ecjes tënde mes Safas dhe Mervas pas kësaj, ajo është si lirimi i shtatëdhjetë skllevërve. Sa i përket qëndrimit tënd pasditen e Arafatit, vërtet Allahu (i Plotfuqishëm dhe i Madhërishëm) zbret në qiellin e dynjasë dhe krenohet me ju para melekëve, duke thënë: 'Robërit e Mi kanë ardhur tek Unë të shpupuritur, nga çdo rrugë e largët, duke shpresuar Xhenetin Tim. Edhe sikur gjynahet tuaja të ishin sa numri i kokrrizave të rërës, apo sa pikat e shiut, apo sa shkuma e detit, Unë do t'i falja ato. Shpërndahuni, o robërit e Mi, të falur, ju dhe ata për të cilët keni ndërmjetësuar.' Sa i përket hedhjes së guralecëve (xhimeve), për çdo guralec që hedh të shlyhet një gjynah i madh shkatërrues. Sa i përket kurbanit tënd, ai është i ruajtur për ty tek Zoti yt. Sa i përket rruajtjes së kokës, për çdo qime që rruan ke një mirësi dhe të fshihet me të një gjynah. Sa i përket tavafit tënd në Shtëpi pas kësaj, ti bën tavaf duke mos pasur asnjë gjynah; vjen një melek dhe i vendos duart mes shpatullave të tua e thotë: 'Vepro për të ardhmen, sepse ajo që ka kaluar të është falur'."