١٧٤١ - Na ka treguar Bishër ibn Muadh Ebu Sehl el-Akadi, i cili ka thënë: na ka treguar Uvejn ibn Amr el-Kajsi, i cili ka thënë: na ka treguar Ebu Mus’ab el-Mekki, i cili ka thënë: I kam takuar Zejd ibn Erkam-in, Mugire ibn Shu’be-n dhe Enes ibn Malik-un, të cilët tregonin: Se kur ishte nata në të cilën Pejgamberi (s.a.v.s.) buajti në shpellë, Allahu i Madhëruar urdhëroi një pemë, e cila mbinë përballë shpellës dhe e mbuloi Pejgamberin (s.a.v.s.). Allahu i Madhëruar urdhëroi merimangën, e cila thuri pëlhurën e saj mbi hyrjen e shpellës, dhe Allahu i Madhëruar urdhëroi dy pëllumba të egër, të cilët qëndruan në grykën e shpellës. Idhujtarët erdhën nga çdo fis derisa u ndodhën pranë Pejgamberit (s.a.v.s.) në një largësi prej dyzet kutësh, duke pasur me vete harqet dhe shkopinjtë e tyre. Një burrë prej tyre doli përpara, shikoi dhe pa dy pëllumbat, andaj u kthye te shokët e tij dhe u tha: "Nuk ka asgjë në shpellë. Pashë dy pëllumba në grykë të shpellës, prandaj e dita se nuk ka askënd brenda." Pejgamberi (s.a.v.s.) i dëgjoi fjalët e tij dhe e kuptoi se Allahu i Madhëruar i kishte zmbrapsur ata përmes atyre të dyve, andaj u lut për bekim mbi ta dhe përcaktoi shpërblimin (mbrojtjen) e tyre, dhe u morën dy zogj (pëllumbash) në Haremin e Allahut të Madhëruar. (Transmetuesi) thotë: Besoj se ai ka thënë: "Origjina e çdo pëllumbi në Harem është prej pasardhësve të tyre të dyve."