١٧٨٧ - Na ka treguar Bishr ibn Ademi, na ka treguar Amru ibn Asim el-Kilabiu, më ka treguar Ubejdullah ibn el-Wazi', nga Hisham ibn Urve, nga babai i tij, nga ez-Zubejr ibn el-Avvami, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ofroi një shpatë ditën e Uhudit dhe tha: "Kush do ta marrë këtë shpatë me të drejtën e saj?" Atëherë u ngrit Ebu Duxhane Simak ibn Harashe dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, unë do ta marr atë me të drejtën e saj; e cila është e drejta e saj?" Tha: Kështu, ai ia dha atë atij, dhe ai doli jashtë e unë e ndoqa. Ai nuk kalonte pranë asgjëje pa e prerë dhe pa e shkatërruar atë, derisa arriti te disa gra në rrëzë të malit, e mes tyre ishte Hindi, e cila po thoshte: "Ne jemi bijat e Tarikut, ecim mbi jastëkë të çmuar, e misku është në ndarjet e flokëve tanë. Nëse sulmoni, ju përqafojmë; e nëse zmbrapseni, ndahemi — një ndarje pa asnjë dashuri." Unë u vërsula drejt saj, ndërsa ajo thirri me të madhe në shkretëtirë, por askush nuk iu përgjigj, kështu që u ktheva. I thashë atij: "Kam parë gjithçka që bëre dhe më pëlqeu, përveç faktit që nuk e vrave atë grua." Ai tha: "Ajo thirri për ndihmë dhe askush nuk iu përgjigj, andaj nuk dëshirova që me shpatën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) të godas një grua që nuk kishte asnjë mbrojtës."