١٧٨٩ - Na ka treguar Ahmad ibn Abd al-Xhabbar, na ka treguar Junus ibn Bukajr, na ka treguar Uthman ibn Abdillah ibn Abdurrahman, nga Aisha bint Sad, nga babai i saj Sadi, i cili ka thënë: Kur njerëzit u shpërndanë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjatë zmbrapsjes në ditën e Uhudit, thashë me vete: "Do të qëndroj palëkundur; ose do të bie dëshmor, ose do të shpëtoj derisa të takoj të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)." Teksa isha në atë gjendje, pashë një burrë me fytyrë të mbuluar dhe nuk e dija se kush ishte. Idhujtarët filluan të vinin drejt tij dhe unë mendova: "Tashmë e rrethuan." Ai mbushi dorën me guralecë dhe ua hodhi në fytyrë, ndërsa ata u kthyen prapa mbrapsht, derisa u hutuan dhe mbetën përballë malit. Ai e bëri këtë disa herë, e unë ende nuk e dija se kush ishte, ndërkohë që mes meje dhe atij ishte Mikdadi. Teksa po bëhesha gati ta pyesja Mikdadin për të, Mikdadi tha: "O Sad, ky është i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) që po të thërret." Thashë: "Ku është?" Mikdadi ma tregoi me shenjë, kështu që u ngrita dhe u ndjeva sikur nuk më kishte goditur asgjë e keqe. Ai (s.a.v.s.) tha: "Ku ke qenë gjatë gjithë ditës, o Sad?" dhe më uli para tij. Unë u ula dhe fillova të gjuaja me shigjeta duke thënë: "O Allah, kjo është një shigjetë që po e gjuaj kundër armikut Tënd," ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) thoshte: "O Allah, pranoja Sadit, o Allah, bëja gjuajtjen e saktë, përpara o Sad, u flijofshin babai dhe nëna ime për ty." Për çdo shigjetë që gjuaja, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) thoshte: "O Allah, bëja gjuajtjen e saktë dhe pranoja lutjen e tij, përpara o Sad," derisa e zbraza kukurën time. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e hapi kukurën e tij për mua dhe më dha një shigjetë që nuk kishte pupla, por ajo ishte më e fuqishme se të tjerat. Zuhriu ka thënë: "Shigjetat që gjuajti Sadi atë ditë ishin një mijë."