1807 - Na ka treguar Abdullah bin Shabibi, na ka treguar Is'hak bin Muhamed el-Feruij, i cili ka thënë: Më ka treguar Umm Urve bint Xha'fer bin ez-Zubejr, nga babai i saj, e ai nga gjyshi i saj, ez-Zubejr bin el-Auvami, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli për në Uhud dhe i vendosi gratë e tij dhe hallën e tij, Safijen, në një kështjellë që quhej Fari', dhe bashkë me to la Hassan bin Thabit-in. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli në Uhud, kurse një hebre u ngjit derisa u shfaq mbi gratë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe mbi hallën e tij. Atëherë Safija tha: "O Hassan, ngrihu kundër tij dhe vrite!" Ai u përgjigj: "Jo, për Allahun, kjo nuk është në natyrën time; sikur të ishte kjo në mua, do të kisha dalë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)." Safija tha: "Atëherë ma lidh shpatën në parakrahun tim." Ai tha: Pastaj ajo u drejtua drejt tij derisa e vrau dhe ia preu kokën. Ajo i tha atij: "Merre kokën dhe ua hidh hebrenjve." Ai tha: "Kjo nuk është në mua." Atëherë ajo vetë e mori kokën dhe ua hodhi hebrenjve. Hebrenjtë thanë: "Ne e dinim se Muhamedi nuk do t'i linte familjarët e tij pas pa lënë dikë me ta," kështu që u shpërndanë dhe u larguan. Aishja ka thënë: Atëherë kaloi Sa'd bin Mu'adhi duke thënë: "Prit edhe pak, deveja do t'i arrijë tmerret e betejës... nuk ka asgjë të keqe me vdekjen kur vjen çasti i caktuar." Ajo tha: Nuk kam parë askënd më të bukur se ai atë ditë. Mbi të kishte gjurmë të ngjyrës së verdhë dhe mbante veshur një këmishë metalike të shkurtër. Ai ishte martuar dhe kishte hyrë me nusen e tij vetëm pak ditë para kësaj, andaj mbi të kishte gjurmë shafrani. Tha: Dhe Hassani, kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) sulmonte jobesimtarët, e hapte kështjellën, e kur ata ktheheshin (zmbrapseshin), kthehej bashkë me ta.