Na ka treguar Seleme ibn Shebibi, na ka treguar Abdurrezaku, na ka njoftuar Ma’meri, nga Thabiti, nga Enesi, i cili ka thënë: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) çliroi Hajberin, El-Haxhaxh ibn Ilati tha: “O i Dërguari i Allahut, unë kam pasuri në Mekë dhe kam familje atje, dhe dëshiroj të shkoj tek ata. A jam i liruar nga përgjegjësia nëse them diçka [përulëse] për ty apo them diçka [tjetër]?” I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i dha leje që të thoshte çfarë të dëshironte. Ai tha: Kur El-Haxhaxhi arriti, shkoi te gruaja e tij dhe i tha: “Mblidhe gjithçka që ke, sepse unë dua të blej nga preja e Muhamedit dhe shokëve të tij, sepse ata janë mposhtur dhe pasuria e tyre është rrëmbyer.” Ky lajm u përhap në Mekë; muslimanët u thyen e u dëshpëruan, ndërsa idhujtarët u gëzuan shumë. Kjo i arriti Abbas ibn Abdilmutalibit, i cili u trondit aq shumë saqë nuk mundej as të ngrihej. Abdurrezaku tha: Dhe ka thënë Uthman el-Xhezariu, nga Miksemi: Abbasi mori një djalë të tij që i ngjante të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), i cili quhej Kuthem, e vuri në gjoksin e tij dhe filloi të thoshte:
I dashuri im, Kuthemi... që i ngjan atij me hundë fisnike
Pejgamberit, zotëruesit të mirësive... përkundër hufit të kujtdo që e urren
Ma’meri ka thënë: Ka thënë Thabiti, nga Enesi: Pastaj ai [Abbasi] dërgoi një shërbëtor të tij te El-Haxhaxh ibn Ilati dhe i tha: “Mjerë për ty! Çfarë lajmi ke sjellë? Dhe çfarë po thua? Ajo që ka premtuar Allahu është më e mirë se kjo që ke sjellë ti.” Ai tha: El-Haxhaxhi i tha shërbëtorit të tij: “Përcilli selam Ebu el-Fadlit dhe thuaji të më lirojë njërën nga shtëpitë e tij, sepse lajmi është ashtu siç e gëzon atë.” Shërbëtori erdhi dhe kur arriti te dera e shtëpisë, tha: “Gëzohu o Ebu el-Fadl!” Abbasi (r.a.) kërceu nga gëzimi dhe e puthi mes syve. Ai e njoftoi për atë që kishte thënë El-Haxhaxhi, kështu që ai e liroi atë. Më pas erdhi El-Haxhaxhi dhe e njoftoi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e kishte çliruar Hajberin, e kishte ndarë pasurinë e tyre dhe se pjesët e caktuara prej Allahut u shpërndanë nga pasuritë e tyre. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e zgjodhi Safije bint Hujejin për vete, duke i dhënë mundësinë ta lironte e ajo të bëhej bashkëshortja e tij, ose të bashkohej me familjen e saj; ajo zgjodhi të lirohej dhe të bëhej bashkëshortja e tij. Pastaj El-Haxhaxhi tha: “Unë erdha për një pasuri që kisha këtu, të cilën doja ta mblidhja e ta merrja me vete. I kërkova leje të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe ai më lejoi të thosha çfarë të dëshiroja. Prandaj, mbaje fshehtësinë time për tre ditë, pastaj thuaj çfarë të duash.” Ai tha: Gruaja e tij mblodhi stolitë apo pajisjet që kishte, i bëri bashkë dhe ia dha atij, e ai u largua me to. Pas tre ditësh, Abbasi (mëshira e Allahut qoftë mbi të) shkoi te gruaja e El-Haxhaxhit dhe i tha: “Çfarë bëri bashkëshorti yt?” Ajo e njoftoi se ai ishte larguar filan dite dhe tha: “Allahu mos të poshtëroftë o Ebu el-Fadl, sepse na ka rënduar shumë ajo që të ka arritur.” Ai tha: “Vërtet, Allahu nuk do të më poshtërojë. Me lavdinë e Allahut, nuk ka asgjë tjetër përveç asaj që është e dashur; Allahu ia ka hapur Hajberin të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), aty u ndanë pjesët e Allahut dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e zgjodhi Safijen për vete. Nëse ke nevojë për bashkëshortin tënd, atëherë shko dhe bashkohu me të.” Ajo tha: “Pasha Allahun, mendoj se po thua të vërtetën.” Ai tha: “Vërtet jam duke thënë të vërtetën dhe çështja është ashtu siç të tregova.” Ai tha: Pastaj ai shkoi dhe iu afrua kuvendeve të kurejshëve ndërsa ata thoshin: “Nuk të gjen gjë tjetër përveç të mirës o Ebu el-Fadl.” Ai tha: “Nuk më ka gjetur gjë tjetër përveç të mirës, falënderimi i takon Allahut. El-Haxhaxhi më njoftoi se Hajberi u çlirua nga Allahu për të Dërguarin e Tij, aty u ndanë pjesët e Allahut dhe ai e zgjodhi Safijen për vete. Ai më kërkoi që ta mbaja fshehtë lajmin për tre ditë, dhe vërtet...”