⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
١٨٢٧ - Na tregoi Ali bin Shuaibi dhe Abdullah bin Ajub el-Mahremi, të cilët kanë thënë: Na tregoi Ali bin Asimi, na tregoi Sulejman et-Tejmiu, nga Enesi, i cili ka thënë: Një djalosh prej nesh, nga Ensarët, tha ditën e Hunejnit: "Sot nuk do të mposhtemi për shkak të numrit të paktë." Megjithatë, sapo u takuam me armikun tonë, njerëzit u zmbrapsën. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte mbi një mushkë të tijën, ndërsa Ebu Sufjan bin el-Harithi ia mbante frerin e saj, dhe el-Abbasi, xhaxhai i tij, ia mbante yzengjinë. Ne ishim në një luginë me pluhur të dendur dhe pluhuri u ngrit aq shumë saqë askush prej nesh nuk mund ta shihte pëllëmbën e dorës së tij, kur papritur u afrua një person. Ai (Pejgamberi) tha: "Qëndro! Kush je ti?" Ai u përgjigj: "Unë jam Ebu Bekri, qofshin flijuar për ty babai dhe nëna ime", dhe ai kishte mbi dhjetë plagë. Pastaj u afrua një person tjetër, e ai tha: "Qëndro! Kush je ti?" Ai u përgjigj: "Unë jam Omer bin el-Hatabi, qofshin flijuar për ty babai dhe nëna ime", dhe ai kishte mbi dhjetë plagë. Pastaj u afrua një person tjetër që kishte mbi dhjetë plagë, e ai tha: "Qëndro! Kush je ti?" Ai u përgjigj: "Uthman bin Affani, qofshin flijuar për ty babai dhe nëna ime". Pastaj u afrua një person tjetër që kishte mbi dhjetë plagë, e ai tha: "Qëndro! Kush je ti?" Ai u përgjigj: "Ali bin Ebi Talibi, qofshin flijuar për ty babai dhe nëna ime". Pastaj njerëzit u afruan dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A nuk ka ndonjë burrë me zë të lartë që të shkojë e t'u thërrasë njerëzve?" Atëherë një burrë shkoi dhe thirri, dhe posa zëri i tij arriti në veshët e tyre, ata u kthyen. Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) sulmoi dhe muslimanët sulmuan bashkë me të, dhe idhujtarët u mposhtën. Durejd bin es-Simmeh u tërhoq në një kodër të vogël - ose tha: në një bregore - me rreth gjashtëqind burra. Disa nga shokët e tij i thanë: "Për Allahun, po shoh një çetë që po afrohet." Ai tha: "Ma përshkruani atë." Ata thanë: "Shenjat e tyre janë të këtilla dhe pamja e tyre është e këtillë." Ai tha: "Nuk ka rrezik për ju, kjo është Kuda'ah që po shkon në gjurmët e njerëzve." Ata thanë: "Për Allahun, po shohim një çetë të ashpër që po afrohet." Ai tha: "Ma përshkruani atë." Ata thanë: "Shenjat e tyre janë të këtilla nga pamja e tyre." Ai tha: "Nuk ka rrezik për ju, kjo është Sulejmi." Pastaj thanë: "Po shohim një kalorës që po vjen i vetëm." Ai tha: "Mjerë ju! I vetëm?" Ata thanë: "I vetëm." Ai tha: "Ma përshkruani atë." Ata thanë: "I mbështjellë me një çallmë të zezë." Durejdi tha: "Ai, për Allahun, është ez-Zubejr bin el-Avvami, dhe ai, për Allahun, është vrasësi juaj dhe ai që do t'ju nxjerrë nga ky vend i juaji." Ai (ez-Zubejri) u kthye nga ata dhe tha: "Për çfarë janë këta këtu?" Pastaj vazhdoi rrugën ai dhe ata që e ndiqnin, dhe aty u vranë treqind veta, ndërsa koka e Durejd bin es-Simmeh u pre dhe u vendos para tij.