١٨٢٨ - Na kanë treguar Muamer ibn Sehl dhe Safuan ibn el-Mugal-lis, të cilët kanë thënë: Na ka treguar Ubejdullah ibn Musa, na ka treguar Jusuf ibn Suhejb, nga Abdullah ibn Burejdeh, e ky nga babai i tij, i cili ka thënë: Njerëzit u shpërndanë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ditën e Hunejnit dhe nuk mbeti me të askush përveç një burri që quhej Zejd, i cili po mbante frenat e mushkës sypërhime të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Mjerë ti! Thirr njerëzit." Zejdi thirri: "O njerëz, ky është i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) që po ju thërret!", por nuk erdhi askush. Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "Thirr Ensarët." Ai thirri: "O asamble e Ensarëve, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po ju thërret!", por nuk erdhi askush. Ai (s.a.v.s.) tha: "Mjerë ti! Veço (thirr veçanërisht) fiset Evs dhe Hazrexh." Ai thirri: "O asamble e fiseve Evs dhe Hazrexh, ky është i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po ju thërret!", por përsëri nuk erdhi askush. Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "Mjerë ti! Veço Muhaxhirët, sepse unë kam mbi qafat e tyre një besëlidhje." (Abdullahu) tha: Burejdeh më tregoi se një mijë prej tyre u afruan, duke i hedhur tej këllëfët e shpatave, derisa erdhën tek i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe marshuan përpara derisa Allahu u dha fitore atyre.