١٨٣٤ - Na ka treguar Ibrahim ibn Said el-Xhewheriu, na ka treguar Jahja ibn Said el-Umeviu, na ka treguar Muhamed ibn Ishaku, nga Asim ibn Omer ibn Katade, nga Abdurrahman ibn Xhabir ibn Abdullahu, nga babai i tij, i cili ka thënë: Kur u afruam te lugina e Hunejnit, zbritëm në një luginë prej luginave të Tihames, e cila ishte e thellë dhe e pjerrët. Po zbrisnim në të nëpër errësirën e agimit, kur papritur armiqtë na kishin zënë pritë në rrugicat dhe grykat e luginës. Nuk na befasoi asgjë, teksa po zbrisnim, përveç batalioneve që u sulën mbi ne si një trup i vetëm. Njerëzit u thyen duke u kthyer prapa, pa u kthyer askush drejt tjetrit. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u zhvendos nga e djathta dhe pastaj tha: "O njerëz, unë jam Pejgamberi i Allahut, unë jam Muhamed ibn Abdullahu", por kjo nuk ndaloi asgjë. Devetë u ngjeshën me njëra-tjetrën dhe njerëzit u larguan, përveç faktit se me Pejgamberin e Allahut (s.a.v.s.) mbeti një grup burrash nga Muhaxhirët dhe Ensarët, të cilët nuk ishin as shumë e as një numër i madh.