⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
١٨٥٥ - Na ka treguar Muhamed ibn Ma'mar, na ka treguar Ebu Hisham el-Mahzumi el-Mugireh ibn Seleme, na ka treguar Abduluahid ibn Zijad, na ka treguar Asim ibn Kulejb, më ka treguar babai im, i cili ka thënë: Vendtubimet e njerëzve ishin xhamitë derisa u kthyen nga Sifini dhe u distancuan nga çështja e gjykimit (arbitrazhit). Atëherë njerëzit u treguan të shkujdesur dhe uleshin rrugëve duke kërkuar lajme. Ndërsa ne ishim ulur te Aliu, kur ai po fliste për një çështje prej punëve të njerëzve, u ngrit një burrë para tij e tha: "O Prijës i Besimtarëve, më jep leje të flas." Ai ishte i zënë me çështjen e njerëzve që po trajtonte. Ne e morëm burrin, e ulëm pranë nesh dhe i thamë: "Çfarë është kjo që dëshiron ta pyesësh Prijësin e Besimtarëve?" Ai tha: "Isha në Umre dhe hyra te Nëna e Besimtarëve, Aishja. Ajo më tha: 'Kush janë këta që u rebeluan para jush, që quhen Harura?' Unë i thashë: 'Një popull që doli në një tokë të një fshati tonë që quhet Harura.' Ajo tha: 'A dëshmove shkatërrimin e tyre?'" Asimi tha: "Nuk e di çfarë u përgjigj burri; po apo jo." Aishja atëherë tha: "Vërtet, sikur djali i Ebu Talibit të donte, do t'ju tregonte historinë e tyre; kështu që erdha ta pyesja për këtë." Pasi Aliu përfundoi atë që po bënte, tha: "Ku është ai burri që kërkoi leje?" Ai u ngrit dhe i tregoi atij atë që na kishte treguar ne. Aliu shqiptoi Teuhidin dhe Tekbirin, e pastaj tha: "Hyra te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur nuk ishte askush tjetër me të përveç Aishes, dhe ai tha: 'Si...'"