Hadith #1867 - Kashf al-astar an zawaʾid al-Bazzar (The Unveiling of the Curtains regarding the Extra Hadiths of al-Bazzar)

١٨٦٧ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ النُّعْمَانِ، ثنا حَنَشُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: " إِنَّ ثَلاثَةَ نَفَرٍ انْطَلَقُوا إِلَى حَاجَةٍ لَهُمْ، فَأَوَوْا إِلَى جَبَلٍ فَسَقَطَ عَلَيْهِمْ، فَقَالُوا: يَا هَؤُلاءِ، يَعْنِي: بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ، تَفَكَّرُوا فِي أَحْسَنِ أَعْمَالِكُمْ فَادْعُوا اللَّهَ بِهَا، لَعَلَّ اللَّهَ يُفَرِّجُ عَنْكُمْ، فَقَالَ أَحَدُهُمْ: اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَتْ لِي مَرَّةً صَدِيقَةٌ أُطِيلُ الاخْتِلافَ إِلَيْهَا، فَتَرَكْتُهَا مِنْ مَخَافَتِكَ وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِكَ، فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ ذَلِكَ، فَفَرِّجْ عَنَّا، قَالَ: فَانْصَدَعَ الْجَبَلُ عَنْهُمْ حَتَّى طَمِعُوا فِي الْخُرُوجِ فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا الْخُرُوجَ، وَقَالَ الثَّانِي: اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَ لِي أُجَرَاءُ يَعْمَلُونَ عَمَلا، أَحْسِبُهُ قَالَ: فَأَخَذَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ أَجْرَهُ، وَتَرَكَ وَاحِدٌ مِنْهُمْ أَجْرَهُ، وَزَعِمَ أَنَّ أَجْرَهُ أَكْثَرُ مِنْ أُجُورِ أَصْحَابِهِ، فَعَزَلْتُ أَجْرَهُ مِنْ مَالِي، حَتَّى كَانَ خَيْرًا وَمَاشِيَةً، وَأَتَانِي بَعْدَ مَا افْتَقَرَ وَكَبِرَ، فَقَالَ: أُذَكِّرُكَ اللَّهَ فِي أَجْرِي، فَإِنِّي أَحْوَجُ مَا كُنْتُ إِلَيْهِ، فَانْطَلَقْتُ فَوْقَ بَيْتٍ، فَأَرَيْتُهُ مَا أَنْمَى اللَّهُ مِنْ أَجِرِه مِنَ الْمَالِ وَالْمَاشِيَةِ فِي الْغَائِطِ، يَعْنِي: فِي الصَّحَارَى، فَقُلْتُ: هَذَا لَكَ، فَقَالَ: لِمَ تَسْخَرُ بِي أَصْلَحَكَ اللَّهُ؟ كُنْتُ أُرِيدُكَ عَلَى أَقَلِّ مِنْ هَذَا فَتَأْبَى عَلَيَّ! فَدَفَعْتُ إِلَيْهِ يَا رَبِّ مِنْ مَخَافَتِكَ وَابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ، فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ ذَلِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا، فَانْصَدَعَ الْجَبَلُ مِنْهُمْ، وَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يَخْرُجُوا. وَقَالَ الثَّالِثُ: يَا رَبِّ كَانَ لِي أَبَوَانِ كَبِيرَانِ فَقِيرَانِ، لَيْسَ لَهُمَا خَادِمٌ وَلا رَاعٍ وَلا وَالٍ غَيْرِي، أَرْعَى لَهُمَا بِالنَّهَارِ، وَآوِي إِلَيْهِمَا بِاللَّيْلِ، وَإِنَّ الْكَلَأ تَبَاعَدَ، فَتَبَاعَدْتُ بِالْمَاشِيَةِ، فَأَتَيْتُهُمَا، يَعْنِي: لَيْلَةً بَعْدَ مَا ذَهَبَ مِنَ اللَّيْلِ، فَنَامَا فَحَلَبْتُ، يَعْنِي: فِي الإِنَاءِ، ثُمَّ جَلَسْتُ عِنْدَ رُءُوسِهِمَا بِالإِنَاءِ كَرَاهِيَةَ أَنْ أُوقِظَهُمَا، حَتَّى يَسْتَيْقِظَا مِنْ قِبَلِ أَنْفُسِهِمَا، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ مِنْ مَخَافَتِكَ وَابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا، فَانْصَدَعَ الْجَبَلُ وَخَرَجُوا ".

شرح قَالَ الْبَزَّارُ: لا نَعْلَمُهُ يُرْوَى عَنْ عَلِيٍّ إِلا بِهَذَا الإِسْنَادِ، وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ
وَاحِدٍ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ مَوْقُوفًا، وَأَسْنَدَهُ عَبْدُ الصَّمَدِ وَأَشْعَثُ عَنْ حَنَشٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ.

#1867 1867 - Ibrahim bin Sa'id al-Jawhari narrated to us, Abd al-Samad bin al-Nu'man narrated to us, Hanash bin al-Harith narrated to us, from his father, from Ali, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Indeed, three individuals set out for a need of theirs and took shelter in a mountain, and it fell upon them. They said, 'O you people'—meaning to one another—'consider the best of your deeds and supplicate to Allah by them; perhaps Allah will grant you relief.' One of them said: 'O Allah, I once had a female friend whom I frequented for a long time, but I left her out of fear of You and seeking Your pleasure. If You know that I did so, then grant us relief.' He said: Then the mountain split away from them until they hoped to exit, but they were unable to leave. The second said: 'O Allah, I had hired laborers who performed some work'—I believe he said—'and each of them took his wage, but one of them left his wage, claiming his wage was more than those of his companions. So, I set his wage aside from my wealth until it became wealth and livestock. He came to me after he had become poor and aged, and said: I remind you of Allah regarding my wage, for I am in most need of it. So I went to the top of a house and showed him what Allah had grown from his wage of wealth and livestock in the ghait'—meaning in the wilderness. 'I said: This is yours. He said: Why do you mock me, may Allah mend you? I wanted from you less than this and you refuse me! So I gave it to him, O Lord, out of fear of You and seeking Your pleasure. If You know that I did so, then grant us relief.' Then the mountain split for them, but they were still unable to leave. The third said: 'O Lord, I had two elderly, poor parents who had no servant, shepherd, or caretaker other than me. I would graze for them during the day and return to them at night. Once, the pasture was distant, so I went far with the livestock and returned to them'—meaning one night after a portion of the night had passed. 'They had fallen asleep, so I milked'—meaning into a vessel—'then I sat at their heads with the vessel, hating to wake them, until they woke up on their own. O Allah, if You know that I did that out of fear of You and seeking Your pleasure, then grant us relief.' Then the mountain split and they went out."

⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.

١٨٦٧ - Na ka treguar Ibrahim bin Said el-Xheuhari, na ka treguar Abdus-Samed bin en-Nu'man, na ka treguar Hanash bin el-Harith, nga babai i tij, nga Aliu, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, tre persona u nisën për një nevojë të tyre dhe u strehuan në një mal, kur një shkëmb ra mbi ta (duke ua mbyllur rrugën). Ata thanë: 'O ju njerëz' – domethënë, i thanë njëri-tjetrit – 'kujtoni veprat tuaja më të mira dhe lutjuni Allahut përmes tyre, mbase Allahu ju liron.' Njëri prej tyre tha: 'O Allah, vërtet unë kisha një shoqe që e vizitoja shpesh për një kohë të gjatë, por e lashë atë nga frika ndaj Teje dhe duke kërkuar kënaqësinë Tënde. Nëse Ti e di këtë, atëherë na lironi.' Ai (Aliu) tha: 'Atëherë mali u ça për ta aq sa shpresuan të dilnin, por ende nuk mundeshin të dilnin.' I dyti tha: 'O Allah, unë kisha disa punëtorë që kryen një punë' – besoj se ka thënë – 'dhe secili prej tyre e mori mëditjen e vet, por njëri prej tyre e la mëditjen e tij, duke pretenduar se mëditja e tij ishte më shumë se e shokëve të tij. Unë e ndava mëditjen e tij nga pasuria ime, derisa ajo u shtua dhe u bë pasuri e bagëti. Ai më erdhi pasi ishte varfëruar e plakur dhe më tha: Të përkujtoj Allahun për mëditjen time, sepse jam në nevojë të madhe për të. Atëherë u ngjita në tarracën e një shtëpie dhe i tregova atë që Allahu kishte shtuar nga mëditja e tij prej pasurisë dhe bagëtisë në fushë' – domethënë në shkretëtirë. 'I thashë: Kjo është e jotja. Ai tha: Pse po tallesh me mua, Allahu të përmirësoftë? Unë kërkoja prej teje më pak se kjo, ndërsa ti ma mohon (mëditjen time)! Atëherë ia dorëzova të gjithën, o Zot, nga frika ndaj Teje dhe duke kërkuar kënaqësinë Tënde. Nëse Ti e di këtë, na lironi.' Atëherë mali u ça për ta, por përsëri nuk mundeshin të dilnin. I treti tha: 'O Zot, unë kisha dy prindër të moshuar e të varfër, të cilët nuk kishin asnjë shërbëtor, as bari, e as kujdestar tjetër përveç meje. Unë kullotja për ta gjatë ditës dhe kthehesha tek ata natën. Një herë kullota ishte larg, kështu që u largova me bagëtinë dhe erdha tek ata' – domethënë një natë pasi kishte kaluar një pjesë e natës. 'Ata kishin rënë në gjumë, kështu që mola qumështin' – domethënë në enë – 'pastaj qëndrova te kokat e tyre me enë në dorë, duke mos dashur t'i zgjoja, derisa të zgjoheshin vetë. O Allah, nëse Ti e di se e kam bërë këtë nga frika ndaj Teje dhe duke kërkuar kënaqësinë Tënde, atëherë na lironi.' Atëherë mali u ça dhe ata dolën."

Koment: El-Bazzari ka thënë: Nuk dimë që ky hadith të jetë transmetuar nga Aliu përveçse me këtë zinxhir transmetimi. Atë e kanë transmetuar më shumë se një person nga Hanashi, nga babai i tij, nga Aliu si transmetim "meukuf" (i ndalur te sahabi), ndërsa Abdus-Samed dhe Esh’athi e kanë transmetuar si "musned" (zinxhir i lidhur deri te Pejgamberi) nga Hanashi, nga babai i tij, nga Aliu, nga Pejgamberi (s.a.v.s.).

Database ID: 77143 Views: 21