1868 - Na ka treguar Hilal ibn Jahja, na ka treguar Ebu Avane, nga Katade, nga Enesi, se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Tre persona nga popujt që ishin para jush u nisën një ditë për të kërkuar furnizim për familjet e tyre. I zuri shiu, ndaj hynë në një shpellë, por mbi ta ra një shkëmb i madh që ua mbylli hyrjen aq sa nuk shihnin asnjë të çarë prej tij. Disa prej tyre i thanë njëri-tjetrit: 'Shkëmbi ka rënë, gjurmët janë zhdukur dhe askush nuk e di vendndodhjen tuaj përveç Allahut. Prandaj, lutjuni Allahut me veprat tuaja më të sinqerta.' Njëri prej tyre tha: 'O Allah, nëse Ti e di se unë kisha dy prindër të moshuar dhe milja qumësht për ta në enën e tyre e ua dërgoja atyre, e nëse i gjeja fjetur, qëndroja mbi kokat e tyre derisa të zgjoheshin. O Allah, nëse Ti e di se unë e bëra këtë vetëm duke shpresuar mëshirën Tënde dhe duke u frikësuar prej dënimit Tënd, atëherë na e largo këtë brengë.' Ai tha: 'Dhe u zhvendos një e treta e shkëmbit.' Tjetri tha: 'O Allah, nëse Ti e di se unë u magjepsa pas një gruaje dhe i ofrova asaj një shpërblim, por kur pata mundësi për të, ia dhashë shpërblimin e saj dhe ajo u largua duke e ruajtur veten. O Allah, nëse Ti e di se unë e bëra këtë vetëm duke shpresuar mëshirën Tënde dhe duke u frikësuar prej dënimit Tënd, atëherë na e largo këtë brengë.' Ai tha: 'Dhe u zhvendos një e treta tjetër e shkëmbit.' I treti tha: 'O Allah, nëse Ti e di se unë punësova një punëtor për një punë që ai kreu, dhe ai erdhi tek unë për të kërkuar pagën e tij ndërkohë që unë isha i zemëruar, ndaj e refuzova. Ai u largua dhe e la pagën e tij. Atëherë unë e mora atë pagë, e grumbullova dhe e investova derisa prej saj u shtua gjithë kjo pasuri. O Allah, nëse Ti e di se unë e bëra këtë vetëm duke shpresuar mëshirën Tënde dhe duke u frikësuar prej dënimit Tënd, na e largo këtë brengë.' Ai tha: 'Atëherë shkëmbi u largua plotësisht dhe ata dolën duke ecur.'"