1878 - Na ka treguar Omer ibn Shebbeh Ebu Zejd, na ka treguar Abdulla ibn Muhamedi, më ka treguar Jakub ibn Muhamed ibn Ebi Sa'sa'ah el-Ensari, e pastaj el-Mazini, nga Ejub ibn Abdilah ibn Abdurrahman ibn Ebi Sa'sa'ah, nga Abad ibn Temim ibn Gazije el-Mazini dhe Sulejman ibn Davud ibn el-Husejn, nga babai i tij, nga Ikrimeh, nga Ibn Abasi, i cili ka thënë: Kurejshët i goditi një krizë e rëndë saqë hëngrën edhe eshtrat e kalbur, dhe nuk kishte asnjë nga Kurejshët më të kamur se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe el-Abas ibn Abdylmutalibi. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha el-Abasit: "O axhë, ti e di se vëllai yt Ebu Talibi ka shumë anëtarë familjeje në ngarkim, dhe Kurejshët i ka goditur kjo që po sheh. Prandaj, hajde të shkojmë tek ai që t'ia heqim një pjesë të barrës së familjes së tij." Kështu, të dy shkuan tek ai dhe i thanë: "O Ebu Talib, gjendja e popullit tënd është kjo që po sheh, dhe ne e dimë se ti je njëri prej tyre. Kemi ardhur që të marrim përsipër kujdesin për disa nga fëmijët e tu." Ebu Talibi tha: "Më lini Akilin, e pastaj veproni si të dëshironi." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mori Aliun, ndërsa el-Abasi mori Xhaferin, dhe ata qëndruan me ta derisa u bënë të pavarur. Sulejman ibn Davudi ka thënë: Xhaferi nuk u nda nga el-Abasi derisa doli si muhaxhir drejt tokës së Habeshisë.