٢٠٨٩ - Na ka treguar Amr ibn Maliku, na ka njoftuar Muhamed ibn Humrani, na ka treguar Abdylmelik ibn Ebi Ne’ame el-Hanefiu, nga Jusuf ibn Ebi Merjem el-Hanefiu, i cili ka thënë: Teksa isha ulur me Ebu Bekren, erdhi një burrë dhe e përshëndeti me selam e i tha: "A nuk më njeh?" Ebu Bekreja i tha: "Kush je ti?" Ai tha: "A e njeh një burrë që erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e njoftoi se e kishte parë pendën (pengesën)?" Ebu Bekreja tha: "Ti je ai?" Ai tha: "Po." Ai i tha: "Ulu dhe na trego." Ai tha: "U nisa derisa arrita në një tokë ku njerëzit e saj nuk kishin asgjë tjetër përveç hekurit me të cilin punonin. Hyra në një shtëpi, u shtriva në shpinë dhe i mbështeta këmbët në murin e saj. Kur ishte afër perëndimit të diellit, dëgjova një zë që nuk kisha dëgjuar kurrë si ai, prandaj u tmerrova dhe u ula. I zoti i shtëpisë më tha: 'Mos u frikëso, sepse kjo nuk të dëmton; ky është zëri i një populli që largohet në këtë orë nga kjo pendë.' Ai më tha: 'A dëshiron ta shohësh?' I thashë: 'Po.' Ai tha: Kështu shkova tek ajo në mëngjes, dhe aty kishte tulla prej hekuri, secila prej tyre si një shkëmb, dhe ajo ngjante si një pelerinë e qëndisur me vija (el-burd el-muhabber), si dhe kishte gozhdë si trungje pemësh. Atëherë shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e njoftova, e ai më tha: 'Përshkruama atë.' Unë i thashë: 'Ishte sikur të ishte një pelerinë e qëndisur me vija.' Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'Kujt i pëlqen të shikojë një burrë që ka arritur te penda (pengesa), le të shikojë këtë person.' Ebu Bekreja tha: 'Ai ka thënë të vërtetën.'