2104 - Na ka treguar Hashim ibn el-Kasim el-Harrani, na ka treguar Jala ibn el-Eshdak, i cili ka thënë: E kam dëgjuar Abdullah ibn Xherad el-Ukajliun [duke thënë]: Më ka treguar En-Nabiga, i cili tha: Shkova te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i recitova atij vargje nga poezia ime: "I tejkaluam njerëzit me dëlirësi dhe bujari... dhe ne vërtet shpresojmë për një përfundim mbi këtë." Ai tha: "Ku është ai përfundim, o Ebu Lejla?" Tha: I thashë: "Xheneti." Ai tha: "Po, në dashtë Allahu." Pastaj tha: "Më recito [ende]", kështu që i recitova atij nga poezia ime: "Nuk ka mirësi në butësinë (maturinë) nëse ajo nuk ka vrulle që e mbrojnë pastërtinë e saj që të mos turbullohet. Dhe nuk ka mirësi në padijen (marrëzinë) nëse ajo nuk ka një njeri të matur, i cili kur e nis një çështje, di edhe si ta përfundojë." Ai (s.a.v.s.) tha: "Ke bërë mirë; mos ta thëftë Allahu gojën (dhëmbët)."