2230 - Na ka treguar Muhamed ibn Jahja el-Ezdi, na ka treguar Abdulvehab ibn Ata, na ka treguar Muhamed ibn es-Saib, lidhur me fjalën e të Lartësuarit: "E kush shpreson takimin me Zotin e tij" [el-Kehf: 110] deri në fund të ajetit, ai tha: Më ka treguar Ebu Salihu, i cili tha: Abdurrahman ibn Ganmi ishte në xhaminë e Damaskut me një grup prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), mes të cilëve ishte Muadh ibn Xhebeli. Abdurrahman ibn Ganmi tha: "O njerëz! Vërtet, gjëja për të cilën frikësohem më së shumti për ju është shirku i fshehtë." Muadhi tha: "O Allah, na fal!" Atëherë ai tha: "O Muadh! A nuk e ke dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Kush agjëron për sy e faqe, ka bërë shirk; kush jep sadaka për sy e faqe, ka bërë shirk; dhe kush falet për sy e faqe, ka bërë shirk'?" Ai u përgjigj: "Po, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e lexoi këtë ajet: 'E kush shpreson takimin me Zotin e tij' [el-Kehf: 110] deri në fund të ajetit." Kjo u rëndoi shumë njerëzve dhe u erdhi vështirë, ndaj ai tha: "A t'ju çliroj nga kjo (brengë)?" Ata thanë: "Po, Allahu ta largoftë ty brengën dhe mundimin!" Ai tha: "Kjo është si ajeti në suren er-Rum: 'Dhe çfarëdo që të jepni nga kamata për t'u rritur në pasurinë e njerëzve, ajo nuk rritet te Allahu' [er-Rum: 39] deri në fund të ajetit; kushdo që kryen një vepër për sy e faqe, ajo nuk i shënohet as në favor të tij, e as kundër tij."