Na ka treguar Omer ibn el-Hattab es-Sixhistani, na ka treguar Jahja ibn Bukejr, na ka treguar Ibn Lehi’ah, na ka treguar el-Harith ibn Jezid, nga Ali ibn Rabah el-Lahmi, i cili ka thënë: E kam dëgjuar Utbe ibn en-Nuddar duke thënë: Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet: "Cilin prej dy afateve e përmbushi Musai?" Ai tha: "Atë më të mirin dhe më të plotin prej tyre." Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Kur Musai deshi të ndahej nga Shuajbi (a.s.), e urdhëroi gruan e tij që t’i kërkonte babait të saj që t’i jepte nga delet e tij diçka me të cilën të jetonin. Ai i dha asaj atë që delet e tij do të lindnin atë vit me ngjyrë të ndryshme (të larmishme). Ai tha: Nuk kalonte asnjë dele pa i goditur Musai ijët e saj me shkopin e tij, kështu që ato lindën të gjitha me ngjyra të ndryshme, dhe ato lindën tridhjetë e dy krerë. Çdo dele nuk ishte 'fashush' (që i rrjedh qumështi vetvetiu), as 'dabub' (me gji të ngushtë), as 'kamsha' (me gji të shkurtër që i shpëton pëllëmbës së dorës), dhe as 'tha’ul' (me thithkë të tepërt)." Dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kur ta çlironi Shamin, do të gjeni mbetje prej tyre; ato janë delet Samarije."