2254 - Na kanë treguar disa nga shokët tanë, na ka treguar Abdullah bin Saidi ose dikush tjetër, nga Jakub bin Ibrahimi, më ka treguar babai im, nga Ibn Is'haku, nga Abdullah bin Rafiu, nga Ebu Hurejre, i cili ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kur Allahu (xh.sh.) deshi ta burgoste Junusin në barkun e peshkut, Allahu i shpalli peshkut: 'Mos i gërvisht atij mishin dhe mos i thyej atij asnjë asht.' Peshku e mori atë dhe u zhyt me të drejt vendbanimit të tij në det. Kur arriti me të në fundin e detit, Junusi dëgjoi një zhurmë dhe tha me vete: 'Çfarë është kjo?' Atëherë Allahu (xh.sh.) i shpalli atij ndërsa ai ishte në barkun e peshkut: 'Kjo është tesbihu (lavdërimi) i gjallesave të tokës.' Kështu, ai bëri tesbih ndërsa ishte në barkun e peshkut. Melekët e dëgjuan tesbihun e tij dhe thanë: 'O Zoti ynë, ne po dëgjojmë një zë të dobët në një vend të huaj.' Ai (xh.sh.) tha: 'Ai është robi Im, Junusi; më kundërshtoi, prandaj e burgosa në barkun e peshkut në det.' Ata thanë: 'Robi i mirë, prej të cilit çdo ditë e natë tek Ti ngjitej vepër e mirë?' Ai tha: 'Po.' Atëherë ata ndërhynë për të në atë çast, dhe Ai e urdhëroi peshkun, i cili e hodhi atë në breg, ashtu siç ka thënë Allahu (xh.sh.): {ndërsa ai ishte i sëmurë} [Es-Saffat: 145]."