٢٢٥٩ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَانِئٍ، ثنا سَعِيدُ بْنُ سَلامٍ الْعَطَّارُ، ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي سَبْرَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، قَالَ: جَاءَ صُبَيْغٌ التَّمِيمِيُّ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ: أَخْبِرْنِي عَنْ ﴿وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا﴾ [الذاريات: ١] قَالَ: هِيَ الرِّيَاحُ، وَلَوْلا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُهُ مَا قُلْتُهُ. فَأَخْبِرْنِي عَنِ الْحَامِلاتِ وِقْرًا قَالَ: هِيَ السَّحَابُ، وَلَوْلا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُهُ مَا قُلْتُهُ. قَالَ: فَأَخْبِرْنِي عَنِ الْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا قَالَ: هِيَ الْمَلائِكَةُ، وَلَوْلا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُهُ مَا قُلْتُهُ. قَالَ: فَأَخْبِرْنِي عَنِ الْجَارِيَاتِ يُسْرًا قَالَ: هِيَ السُّفُنُ، وَلَوْلا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُهُ مَا قُلْتُهُ. قَالَ: ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَضُرِبَ مِائَةً، وَجُعِلَ فِي بَيْتٍ، فَلَمَّا بَرَأَ دَعَاهُ فَضَرَبَهُ مِائَةً أُخْرَى، وَحَمَلَهُ عَلَى قِتْبٍ، وَكَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ: امْنَعِ النَّاسَ مِنْ مُجَالَسَتِهِ، فَلَمْ يَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى أَتَى أَبَا مُوسَى، فَحَلَفَ لَهُ بِالأَيْمَانِ الْمُغَلَّظَةِ، مَا يَجِدُ فِي نَفْسِهِ مِمَّا كَانَ يَجِدُ شَيْئًا، فَكَتَبَ فِي ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ، فَكَتَبَ عُمَرُ: مَا إِخَالُهُ إِلا قَدْ صَدَقَ، فَخَلِّ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُجَالَسَةِ النَّاسِ.
شرح قَالَ الْبَزَّارُ: لا نَعْلَمُهُ مَرْفُوعًا مِنْ وَجْهٍ إِلا مِنْ هَذَا، وَإِنَّمَا أَتَى مِنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي سَبْرَةَ فِيمَا أَحْسِبُ، لأَنَّهُ لَيِّنُ الْحَدِيثِ، وَسَعِيدُ بْنُ سَلامٍ لَمْ يَكُنْ مِنْ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ، وَقَدْ بَيَّنَّا عِلَّتَهُ إِذْ لَمْ نَحْفَظْهُ إِلا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ.
سُورَةُ الطُّورِ
#2259 2259 - Ibrahim ibn Hani narrated to us, Sa'id ibn Salam al-Attar narrated to us, Abu Bakr ibn Abi Sabrah narrated to us, from Yahya ibn Sa'id, from Sa'id ibn al-Musayyib, who said: Subaygh al-Tamimi came to Umar ibn al-Khattab and said: "O Commander of the Faithful, inform me about {By the scattering winds dispersing} [Ad-Dhariyat: 1]." He replied: "They are the winds; and had I not heard the Messenger of Allah (pbuh) saying it, I would not have said it." He said: "So inform me about {And those that bear a heavy load}." He replied: "They are the clouds; and had I not heard the Messenger of Allah (pbuh) saying it, I would not have said it." He said: "So inform me about {And those that distribute by command}." He replied: "They are the angels; and had I not heard the Messenger of Allah (pbuh) saying it, I would not have said it." He said: "So inform me about {And those that flow with ease}." He replied: "They are the ships; and had I not heard the Messenger of Allah (pbuh) saying it, I would not have said it." He said: Then he (Umar) ordered that he be struck one hundred times, and he was kept in a house. When he recovered, he summoned him and struck him another hundred times, and carried him on a pack-saddle, and wrote to Abu Musa al-Ash'ari: "Prevent the people from sitting with him." He remained in that state until he came to Abu Musa and swore to him by solemn oaths that he no longer felt in himself anything of what he used to feel. So he wrote regarding that to Umar, and Umar wrote back: "I reckon he has indeed spoken the truth, so allow him to sit with the people."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
٢٢٥٩ - Na ka treguar Ibrahim ibn Hani, na ka treguar Sa'id ibn Selam el-Attar, na ka treguar Ebu Bekr ibn Ebi Sebreh, nga Jahja ibn Sa'id, nga Sa'id ibn el-Mesejib, i cili ka thënë: Subejg et-Temimi erdhi te Omer ibn el-Hatabi dhe i tha: "O Prijës i Besimtarëve, më njofto për {Për ata që shpërndajnë pluhurin me forcë} [Adh-Dharijat: 1]." Ai u përgjigj: "Ato janë erërat; dhe sikur të mos e kisha dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke e thënë këtë, nuk do ta thosha." Ai tha: "Atëherë më njofto për {Dhe për ata që mbajnë barrë të rëndë}." Ai u përgjigj: "Ato janë retë; dhe sikur të mos e kisha dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke e thënë këtë, nuk do ta thosha." Ai tha: "Atëherë më njofto për {Dhe për ata që ndajnë punët}." Ai u përgjigj: "Ata janë engjëjt; dhe sikur të mos e kisha dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke e thënë këtë, nuk do ta thosha." Ai tha: "Atëherë më njofto për {Dhe për ata që lundrojnë me lehtësi}." Ai u përgjigj: "Ato janë anijet; dhe sikur të mos e kisha dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke e thënë këtë, nuk do ta thosha." Ai (transmetuesi) tha: Pastaj ai (Omeri) urdhëroi për të dhe u godit njëqind herë, e u mbajt në një shtëpi. Kur u shërua, ai e thirri dhe e goditi edhe njëqind herë të tjera, e hipi mbi një samar dhe i shkroi Ebu Musa el-Esh'ariut: "Naloini njerëzit të qëndrojnë me të." Ai mbeti në atë gjendje derisa erdhi te Ebu Musa dhe iu betua me betime të forta se nuk ndiente më në veten e tij asgjë nga ajo që ndiente më parë. Kështu ai i shkroi Omerit rreth kësaj, dhe Omeri i shkroi: "Nuk mendoj gjë tjetër veçse se ai ka thënë të vërtetën, ndaj lejoje atë të qëndrojë me njerëzit."
Koment: El-Bezzari ka thënë: Nuk e njohim këtë si transmetim merfu (të ngritur deri te Pejgamberi) nga asnjë rrugë tjetër përveç kësaj, dhe kjo ka ardhur vetëm përmes Ebu Bekr ibn Ebi Sebreh sipas mendimit tim, sepse ai është i dobët (lejjin) në hadith, kurse Sa'id ibn Selami nuk ishte nga njerëzit e hadithit. Ne e kemi sqaruar mangësinë e tij pasi nuk e kemi memorizuar atë përveçse përmes kësaj rruge. Suretu At-Tur.
Database ID: 77535 Views: 25