⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
٢٣٠٠ - Na ka treguar Muhamed ibn el-Muthena, na ka treguar Muhamed ibn Xhaferi, na ka treguar Abdullah ibn Said ibn Ebi Hind, na ka treguar Jezid ibn Ruman, nga Ukbe ibn Amir el-Xhuheni, nga Abdullah el-Eslemiu, i cili ka thënë: "Ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një Umre, derisa kur ishim në Batn Vakim, na u shfaq një mjegull e cila na e humbi rrugën. Nuk e kuptuam derisa u ngjitëm në një shteg mali. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pa këtë, u kthye drejt një kodre rëre dhe e uli devenë e tij. Pastaj ai u ngrit (për t'u falur) dhe u ngritën bashkë me të ata që deshi Allahu, dhe ai vazhdoi të falej derisa lindi agimi. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e kapi devenë e tij për koke dhe eci, ndërsa Abdullah el-Eslemiu ishte në krah të tij, atë që..."