Kashf al-astar an zawaʾid al-Bazzar (The Unveiling of the Curtains regarding the Extra Hadiths of al-Bazzar) » The Book of Signs of Prophethood » Mention of the Prophet of Allah, Job
٢٣٥٧ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بنُ مِسْكِينٍ، وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ، قَالُوا: ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، ثنا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ عُقَيْلِ بْنِ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ: " إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ أَيُّوبَ ﷺ، لَبِثَ فِي بَلاءِهِ ثَمَانِي عَشْرَةَ سَنَةً، فَرَفَضَهُ الْقَرِيبُ وَالْبَعِيدُ إِلا رَجُلَيْنِ مِنْ إِخْوَانِهِ، كَانَا مِنْ أَخَصِّ إِخْوَانِهِ، كَانَا يَغْدُوَانِ إِلَيْهِ وَيَرُوحَانِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ: تَعْلَمُ، وَاللَّهِ لَقَدْ أَذْنَبَ ذَنْبًا مَا أَذْنَبَهُ أَحَدٌ مِنَ الْعَالَمِينَ، فَقَالَ صَاحِبُهُ: وَمَا ذَاكَ؟ قَالَ: قَدْ أَصَابَهُ ثَمَانِي عَشْرَةَ سَنَةً لَمْ يَرْحَمْهُ اللَّهُ، فَيَكْشِفْ مَا بِهِ، فَلَمَّا رَأَى حَالَهُ لَمْ يَصْبِرِ الرَّجُلُ حَتَّى ذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ أَيُّوبُ: لا أَدْرِي مَا يَقُولُ، غَيْرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مِنِّي أَنِّي كُنْتُ أَمُرُّ عَلَى الرَّجُلَيْنِ يَتَنَازَعَانِ، فَيَذْكُرَانِ اللَّهَ ﵎، فَأَرْجِعُ إِلَى بَيْتِي فَأُكَفِّرُ عَنْهُمَا، كَرَاهِيَةَ أَنْ يُذْكَرَ اللَّهُ إِلا فِي حَقٍّ، وَكَانَ يَخْرُجُ إِلَى الْحَاجَةِ، فَإِذَا قَضَاهَا أَمْسَكَتِ امْرَأَتُهُ بِيَدِهِ حَتَّى يَبْلُغَ، فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَبْطَأَتْ عَلَيْهِ، وَأُوحِيَ إِلَى أَيُّوب فِي مَكَانِهِ: أَنِ ﴿ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ﴾ [ص: ٤٢] قَالَ: فَاسْتَبْطَأَتْهُ فَتَلَقَّتْهُ تَنْظُرُ، وَأَقْبَلَ عَلَيْهَا قَدْ أَذْهَبَ اللَّهُ مَا بِهِ مِنَ الْبَلاءِ، وَهُوَ أَحْسَنُ مَا كَانَ، فَلَمَّا رَأَتْهُ قَالَتْ: أَيْ بَارَكَ اللَّهُ فِيكَ، هَلْ رَأَيْتَ نَبِيَّ اللَّهِ ﷺ هَذَا الْمُبْتَلَى؟ وَاللَّهِ عَلَى ذَلِكَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشْبَهَ بِهِ مِنْكَ إِذْ كَانَ صَحِيحًا، قَالَ: فَإِنِّي أنا هُوَ، قَالَ: وَكَانَ لَهُ أَنْدَرَانِ، أَنْدَرٌ لِلْقَمْحِ، وَأَنْدَرٌ لِلشَّعِيرِ، فَبَعَثَ اللَّهُ ﵎ سَحَابَتَيْنِ، فَلَمَّا كَانَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى أَنْدَرِ الْقَمْحِ أَفْرَغَتْ فِيهِ الذَّهَبَ حَتَّى فَاضَ، وَأَفْرَغَتِ الأُخْرَى فِي أَنْدَرِ الشَّعِيرِ الْوَرِقَ حَتَّى فَاضَ ".
شرح قَالَ الْبَزَّارُ: لا نَعْلَمُ رَوَاهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ إِلا عُقَيْلٌ، وَلا عَنْهُ إِلا نَافِعٌ، وَرَوَاهُ عَنْ نَافِعٍ غَيْرُ وَاحِدٍ.
ذِكْرُ نَبِيِّ اللَّهِ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا
#2357 2357 - Muhammad bin Miskin, Umar ibn al-Khattab, and Muhammad bin Sahl bin Askar narrated to us, they said: Sa'id bin Abi Maryam narrated to us: Nafi' bin Yazid narrated to us, from Uqayl bin Khalid, from Ibn Shihab, from Anas bin Malik, that the Messenger of Allah (pbuh) said: "Indeed, the Prophet of Allah Ayyub (pbuh) remained in his affliction for eighteen years, such that those near and far shunned him, except for two men from his brothers who were among his closest companions. They used to visit him in the morning and evening. One of them said to his companion: 'By Allah, you know that Ayyub must have committed a sin that no one in the worlds has ever committed.' His companion asked: 'And why is that?' He replied: 'He has been afflicted for eighteen years and Allah has not had mercy on him to relieve what is with him.' When he saw his condition, the man could not restrain himself and mentioned that to him. Ayyub said: 'I do not know what he is saying, except that Allah knows that I used to pass by two men disputing, and they would mention Allah (the Mighty and Sublime), so I would return to my house and offer expiation on their behalf, out of dislike that Allah be mentioned except in truth.' He used to go out to attend to his needs, and when he had finished, his wife would take him by the hand until he reached [his place]. One day, she was delayed in coming to him, and revelation was sent to Ayyub in his place: 'Strike [the ground] with your foot; this is a [spring for] a cool bath and a drink' [Sad: 42]. He said: She thought he was taking too long, so she went to meet him, looking for him, and he approached her while Allah had removed all the affliction he had, and he was in the best state he had ever been. When she saw him, she said: 'O, may Allah bless you! Have you seen the Prophet of Allah (pbuh), this afflicted one? By Allah, I have not seen anyone more resembling him than you when he was healthy.' He said: 'Indeed, I am he.' He said: He had two threshing floors, a threshing floor for wheat and a threshing floor for barley. Then Allah (the Mighty and Sublime) sent two clouds; when one of them was over the threshing floor for wheat, it poured gold into it until it overflowed, and the other poured silver into the threshing floor for barley until it overflowed."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
٢٣٥٧ - Na treguan Muhamed bin Miskin, Omer ibn el-Hatabi dhe Muhamed bin Sehl bin Asker, të cilët kanë thënë: Na tregoi Said bin Ebi Merjem: Na tregoi Nafi’ bin Jezid, nga Ukajl bin Halid, nga Ibn Shihabi, nga Enes bin Maliku, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, Pejgamberi i Allahut, Ejubi (a.s.), qëndroi në sprovën e tij për tetëmbëdhjetë vjet, saqë e braktisën të afërmit dhe të largëtit, përveç dy burrave nga vëllezërit e tij, të cilët ishin ndër shokët e tij më të afërt. Ata shkonin tek ai në mëngjes dhe në mbrëmje. Njëri prej tyre i tha shokut të tij: 'Pasha Allahun, ti e di se Ejubi patjetër ka bërë ndonjë mëkat që nuk e ka bërë askush nga njerëzit e botës.' Shoku i tij e pyeti: 'E çfarë është ajo?' Ai u përgjigj: 'Ka tetëmbëdhjetë vjet që është i sprovuar dhe Allahu nuk e ka mëshiruar që t'ia largojë atë që ka.' Kur e pa gjendjen e tij, burri nuk duroi dot derisa ia përmendi këtë atij. Ejubi tha: 'Nuk e di se çfarë po thotë ai, përveç asaj se Allahu e di për mua që unë kaloja pranë dy burrave që debatonin dhe ata e përmendnin Allahun (e Madhëruar dhe të Lartësuar), kështu që kthehesha në shtëpi dhe jepja shpërblesë (kefaret) për ta, nga urrejtja që Allahu të përmendej veçse për të vërtetën.' Ai dilte për nevojat e tij personale, dhe kur mbaronte, bashkëshortja e tij e kapte për dore derisa të mbërrinte në vend. Një ditë ajo u vonua dhe Ejubit i erdhi shpallja në vendin e tij: 'Bjeri (tokës) me këmbën tënde! Ky është (burim) ujë i ftohtë për larje dhe për pirje' [Sad: 42]. Tha: Ajo mendoi se ai u vonua, kështu që doli ta priste duke shikuar, kur ai u shfaq para saj pasi Allahu ia kishte larguar sprovën që kishte, dhe ai ishte në gjendjen më të mirë që kishte qenë ndonjëherë. Kur e pa, ajo tha: 'O, të bekoftë Allahu! A e ke parë Pejgamberin e Allahut (a.s.), këtë të sprovuar? Pasha Allahun, nuk kam parë askënd që i ngjan më shumë atij sesa ti kur ai ishte i shëndetshëm.' Ai tha: 'Vërtet, unë jam ai.' Tha: Ai i kishte dy lëmenj, një lëmë për grurë dhe një lëmë për elb. Atëherë Allahu (i Madhëruar dhe i Lartësuar) dërgoi dy re; kur njëra prej tyre qëndroi mbi lëmin e grurit, derdhi në të flori derisa u tejmbush, ndërsa tjetra derdhi në lëmin e elbit argjend derisa u tejmbush."
Koment: El-Bezzari ka thënë: Nuk dimë që dikush ta ketë transmetuar këtë nga Ez-Zuhriu, nga Enesi, përveç Ukajlit, dhe as nga ai përveç Nafiut, ndërsa nga Nafiu e kanë transmetuar më shumë se një person.

Përmendja e Pejgamberit të Allahut, Jahja bin Zekerija.
Database ID: 77633 Views: 19