٢٤٠٤ - Na ka treguar Omer ibn el-Hattab es-Sixhistani, na ka treguar Abdullah ibn Salih, na ka treguar el-Lejthi, nga Is’hak ibn Abdullah ibn Ebi Ferueh, nga Eban ibn Salih, nga Ali ibn Abdullah ibn Abbas, nga babai i tij, nga el-Abbasi, i cili ka thënë: Një ditë isha në xhami kur erdhi Ebu Xhehli dhe tha: "Pasha Allahun, unë zotohem se nëse e shoh Muhamedin, do t'ia shkel qafën." Atëherë dola dhe shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), hyra tek ai dhe e njoftova për fjalët e Ebu Xhehlit. Ai doli i zemëruar derisa arriti te xhamia; nxitoi aq shumë saqë u hodh mbi mur në vend që të hynte nga dera. Unë thashë me vete: "Kjo është ditë e keqe," dhe nxitova pas tij. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) hyri dhe lexoi: {Lexo me emrin e Zotit tënd, i Cili krijoi (1). Krijoi njeriun prej një gjaku të ngjizur (2). Lexo, se Zoti yt është më Bujari (3)} [el-Alak: 1-3]. Kur arriti te pjesa që bën fjalë për Ebu Xhehlin: {Jo, vërtet, njeriu kalon çdo kufi (6). Sepse ai e sheh veten të mjaftueshëm (7)} [el-Alak: 6-7], një person i tha Ebu Xhehlit: "O Ebu el-Hakem! Ky është Muhamedi." Ebu Xhehli tha: "A nuk po e shihni atë që po shoh unë? Më është bllokuar horizonti i qiellit para meje." Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) arriti në fund të sures, bëri sexhde.