Na ka treguar Ali ibn el-Mundhiri, na ka treguar Muhamed ibn Fudejli, na ka treguar Ebu Hajjan, nga Ata’, nga Ibn Umeri, i cili ka thënë: Ishim me Pejgamberin (s.a.v.s.) në një udhëtim, kur u afrua një beduin. Kur ai u afrua, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: “Për ku je nisur?” Ai u përgjigj: “Te familja ime.” Ai (s.a.v.s.) i tha: “A dëshiron diçka më të mirë se ajo që synon?” – ose një fjalë të ngjashme me këtë. Ai pyeti: “Çfarë është ajo?” Ai (s.a.v.s.) tha: “Të dëshmosh se nuk ka zot tjetër përveç Allahut, Një i Vetëm dhe pa ortak, dhe se Muhamedi është robi dhe i Dërguari i Tij.” Ai tha: “Kush dëshmon për mua për këtë që po thua?” Ai (s.a.v.s.) tha: “Kjo pemë.” I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e thirri atë ndërsa ajo ishte në anë të luginës, dhe ajo erdhi derisa qëndroi para tij. Ai i kërkoi asaj të dëshmonte, dhe ajo dëshmoi tri herë se ai ishte ashtu siç kishte thënë. Pastaj ajo u kthye në vendin ku ishte rritur, ndërsa beduini u kthye te populli i tij dhe tha: “Nëse ata më ndjekin, do t’i sjell te ti; e nëse jo, do të vij vetë te ti dhe do të jem me ty.”