2419 - Na ka treguar Ahmed ibn el-Mu'alla el-Adami, na ka treguar Abdullah ibn Raxha', na ka treguar Seid ibn Seleme, më ka treguar Ebu Bekri - mendoj se ai është prej pasardhësve të Omer ibn el-Hatabit - nga Ibrahim ibn Abdurrahman ibn Ebi Rabia, se ai e ka dëgjuar Ebu Khunejs el-Gifariun se ai ishte me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në betejën e Tihames, derisa kur ishim në Usfan, i erdhën shokët e tij dhe i thanë: "O i Dërguari i Allahut! Na ka rraskapitur uria, prandaj na jep leje t'i therrim kafshët tona të udhëtimit që t'i hamë." Ai tha: "Po." Për këtë u njoftua Omer ibn el-Hatabi, i cili erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i tha: "O Pejgamberi i Allahut! Çfarë ke bërë? I urdhërove njerëzit t'i therrin kafshët e tyre të udhëtimit, po mbi çfarë do të kalërojnë ata?" Ai tha: "E çfarë mendon ti, o biri i el-Hatabit?" Ai tha: "Mendoj t'i urdhërosh ata që të sjellin mbetjet e furnizimeve të tyre, t'i mbledhësh ato në një enë e pastaj t'i lutesh Allahut për ta." Ai i urdhëroi ata dhe ata i vendosën mbetjet e furnizimeve të tyre në një enë, pastaj ai u lut për ta. Më pas tha: "Sillni enët tuaja," dhe secili prej tyre e mbushi enën e tij. Pastaj u dha thirrja për nisje, dhe kur lëvizën prej aty, ra shi. Ai zbriti dhe ata zbritën bashkë me të, dhe pinë nga uji i qiellit. Atëherë erdhën tre persona; dy prej tyre u ulën me Pejgamberin (s.a.v.s.), ndërsa tjetri u largua duke u shmangur. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A t'ju njoftoj për tre personat? Sa i përket të parit, ai pati turp prej Allahut, prandaj Allahu pati turp prej tij. Sa i përket të dytit, ai erdhi i penduar, prandaj Allahu ia pranoi pendimin. Ndërsa sa i përket të fundit, ai u shmang, prandaj edhe Allahu u shmang prej tij."