٢٤٩٣ - حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رِزْقِ اللَّهِ، قَالا: ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ: قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ: أَتُحِبُّونَ أَنْ أُعَلِّمَكُمْ أَوَّلَ إِسْلامِي؟ قَالَ: قُلْنَا: نَعَمْ، قَالَ: كُنْتُ أَشَدَّ النَّاسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ، فَبَيْنَا أَنَا فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فِي بَعْضِ طُرُقِ مَكَّةَ إِذْ رَآنِي رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ، فَقَالَ: أَيْنَ تَذْهَبُ يَابْنَ الْخَطَّابِ؟ قُلْتُ: أُرِيدُ هَذَا الرَّجُلَ، قَالَ: ابْنَ الْخَطَّابِ، قَدْ دَخَلَ هَذَا الأَمْرُ فِي مَنْزِلِكَ وَأَنْتَ تَقُولُ هَذَا؟ فَقُلْتُ: وَمَا ذَاكَ؟ فَقَالَ: إِنَّ أُخْتَكَ قَدْ ذَهَبَتْ إِلَيْهِ، قَالَ: فَرَجَعْتُ مُغْضَبًا حَتَّى قَرَعْتُ عَلَيْهَا الْبَابَ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا أَسْلَمَ بَعْضُ مَنْ لا شَيْءَ لَهُ، ضَمَّ الرَّجُلَ وَالرَّجُلَيْنِ إِلَى الرَّجُلِ يُنْفِقُ عَلَيْهِ، قَالَ: وَكَانَ ضَمَّ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِهِ إِلَى زَوْجِ أُخْتِي، قَالَ: فَقَرَعْتُ الْبَابَ، فَقِيلَ لي: مَنْ هَذَا؟ قُلْتُ: أَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، وَقَدْ كَانُوا يَقْرَءُونَ كِتَابًا فِي أَيْدِيهِمْ، فَلَمَّا سَمِعُوا صَوْتِي قَامُوا حَتَّى اخْتَبَئُوا فِي مَكَانٍ وَتَرَكُوا الْكِتَابَ، فَلَمَّا فَتَحَتْ لِي أُخْتِي الْبَابَ، قُلْتُ: أَيَا عَدُوَّةَ نَفْسِهَا صَبَوْتِ؟ قَالَ: وَأَرْفَعُ شَيْئًا فَأَضْرِبُ بِهِ عَلَى رَأْسِهَا، فَبَكَتِ الْمَرْأَةُ، وَقَالَتْ لِي: يَابْنَ الْخَطَّابِ! اصْنَعْ مَا كُنْتَ صَانِعًا، فَقَدْ أَسْلَمْتُ، فَذَهَبَتْ فَجَلَسَتْ عَلَى السَّرِيرِ، فَإِذَا بِصَحِيفَةٍ وَسَطَ الْبَابِ، فَقُلْتُ: مَا هَذِهِ الصَّحِيفَةُ هَاهُنَا؟ فَقَالَتْ لِي: دَعْنَا عَنْكَ يَابْنَ الْخَطَّابِ! فَإِنَّكَ لا تَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ، وَلا تَتَطَهَّرُ، وَهَذَا لا يَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ، فَمَا زِلْتُ بِهَا حَتَّى أَعْطَيَتْنِيهَا، فَإِذَا فِيهَا: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَلَمَّا قَرَأْتُ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَذَكَّرْتُ مِنْ أَيْنَ اشْتُقَّ، ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى نَفْسِي فَقَرَأْتُ: ﴿سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ﴾ [الحديد: ١] حَتَّى بلغ: ﴿آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ﴾ [الحديد: ٧] قَالَ: قُلْتُ أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ
أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، فَخَرَجَ الْقَوْمُ مُبَادِرِينَ، فَكَبَّرُوا وَاسْتَبْشَرُوا بِذَلِكَ، ثُمَّ قَالُوا لِي: أَبْشِرْ يَابْنَ الْخَطَّابِ! فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ دَعَا يَوْمَ الاثْنَيْنِ، فَقَالَ: «اللَّهُمَّ أَعِزَّ الدِّينَ بِأَحَبِّ الرَّجُلَيْنِ إِلَيْكَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأَبِي جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ» وَإِنَّا نَرْجُو أَنْ تَكُونَ دَعْوَةُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ لَكَ، فَقُلْتُ: دُلُّونِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَيْنَ هُوَ؟ فَلَمَّا عَرَفُوا الصِّدْقَ دَلُّونِي عَلَيْهِ فِي الْمَنْزِلِ الَّذِي فِيهِ، فَجِئْتُ حَتَّى قَرَعْتُ الْبَابَ، فَقَالَ: «مَنْ هَذَا؟»، فَقُلْتُ: عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، وَقَدْ عَلِمُوا شِدَّتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَلَمْ يَعْلَمُوا بِإِسْلامِي، فَمَا اجْتَرَأَ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَنْ يَفْتَحَ لِي، حَتَّى قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «افْتَحُوا لَهُ، فَإِنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يَهْدِهِ» قَالَ: فَفُتِحَ لِي الْبَابُ، فَأَخَذَ رَجُلانِ بِعَضُدِي حَتَّى دَنَوْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ، فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «أَرْسِلُوهُ» فَأَرْسَلُونِي، فَجَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَأَخَذَ بِمَجَامِعِ قَمِيصِي، ثُمَّ قَالَ: «أَسْلِمْ يَابْنَ الْخَطَّابِ! اللَّهُمَّ اهْدِهِ» فَقُلْتُ: أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ، قَالَ: فَكَبَّرَ الْمُسْلِمُونَ تَكْبِيرَةً سُمِعَتْ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ، قَالَ: وَقَدْ كَانُوا سَبْعِينَ قَبْلَ ذَلِكَ، وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ فَعَلِمُوا بِهِ النَّاسُ يَضْرِبُوهُ وَيَضْرِبُهُمْ، قَالَ: فَجِئْتُ إِلَى رَجُلٍ فَقَرَعْتُ عَلَيْهِ الْبَابَ فَقَالَ: مَنْ هَذَا؟ قُلْتُ: عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، فَخَرَجَ إِلَيَّ، فَقُلْتُ لَهُ: أَعَلِمْتَ أَنِّي قَدْ صَبَوْتُ، قَالَ: أَوْ فَعَلْتَ؟ قُلْتُ: نَعَمْ، فَقَالَ: لا تَفْعَلْ، وَدَخَلَ الْبَيْتَ وَأَجَافَ الْبَابَ دُونِي، قَالَ: فَذَهَبْتُ إِلَى رَجُلٍ آخَرَ مِنْ قُرَيْشٍ، فَنَادَيْتُهُ فَخَرَجَ، فَقُلْتُ لَهُ: أَعَلِمْتَ أَنِّي قَدْ صَبَوْتُ؟ قَالَ: أَوَفَعَلْتَ؟ قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: لا تَفْعَلْ، وَدَخَلَ الْبَيْتَ وَأَجَافَ الْبَابَ
دُونِي، فَقُلْتُ: مَا هَذَا بِشَيْءٍ، قَالَ: فَإِذًا أَنَا لا أُضْرَبُ، وَلا يُقَالُ لِي شَيْءٌ، قَالَ الرَّجُلُ: أَتُحِبُّ أَنْ يُعْلَمَ إِسْلامُكَ، قَالَ: قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: إِذَا جَلَسَ النَّاسُ فِي الْحِجْرِ فَأْتِ فُلانًا فَقُلْ لَهُ فِيمَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ: أَشَعَرْتَ أَنِّي قَدْ صَبَوْتُ، فَإِنَّهُ أَقَلُّ مَا يَكْتُمُ الشَّيْءَ، فَجِئْتُ إِلَيْهِ، وَقَدِ اجْتَمَعَ النَّاسُ فِي الْحِجْرِ، فَقُلْتُ لَهُ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَهُ: أَشَعَرْتَ أَنِّي قَدْ صَبَوْتُ، قَالَ: فَقَالَ: أَفَعَلْتَ؟ قَالَ: قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ: أَلا إِنَّ عُمَرَ قَدْ صَبَا، قَالَ: فَثَارَ إِلَيَّ أُولَئِكَ النَّاسُ، فَمَا زَالُوا يَضْرِبُونِي وَأَضْرِبُهُمْ حَتَّى أَتَى خَالِي، فَقِيلَ لَهُ: إِنَّ عُمَرَ قَدْ صَبَا، فَقَامَ عَلَى الْحِجْرِ، فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ: أَلا إِنِّي قَدْ أَجَرْتُ ابْنَ أُخْتِي، فَلا يَمَسَّهُ أَحَدٌ، قَالَ: فَانْكَشَفُوا عَنِّي، فَكُنْتُ لا أَشَاءُ أَنْ أَرَى أَحَدًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُضْرَبُ إِلا رَأَيْتُهُ، فَقُلْتُ: مَا هَذَا بِشَيْءٍ، إِنَّ النَّاسَ يُضْرَبُونَ وَأَنَا لا أُضْرَبُ، وَلا يُقَالُ لِي شَيْءٌ، فَلَمَّا جَلَسَ النَّاسُ فِي الْحِجْرِ جِئْتُ إِلَى خَالِي، فَقُلْتُ: اسْمَعْ، جِوَارُكَ عَلَيْكَ رَدٌّ، قَالَ: لا تَفْعَلْ، فَأَبَيْتُ فَمَا زِلْتُ أُضْرَبُ وَأَضْرِبُ حَتَّى أَظْهَرَ اللَّهُ الإِسْلامَ.
#2493
Al-Hasan ibn al-Sabbah and Muhammad ibn Rizq Allah narrated to us, they said: Ishaq ibn Ibrahim narrated to us, on the authority of Usama ibn Zayd, from his father, from his grandfather, who said: Umar ibn al-Khattab said: "Would you like me to tell you about the beginning of my [conversion to] Islam?" He said: We said: "Yes." He said: "I was the harshest of people against the Messenger of Allah (pbuh). While I was out on a very hot day in one of the streets of Mecca, a man from Quraysh saw me and said: 'Where are you going, O son of al-Khattab?' I said: 'I seek this man [the Prophet].' He said: 'O son of al-Khattab, this matter [Islam] has already entered your own household, and yet you say this?' I asked: 'What is that?' He said: 'Your sister has followed him.' Umar said: 'I returned in a state of anger until I knocked on her door.' Whenever someone destitute embraced Islam, the Messenger of Allah (pbuh) would join one or two men to another man who would provide for them. Umar said: 'He had joined two men from his companions with my sister's husband. I knocked on the door, and it was said to me: "Who is this?" I said: "I am Umar ibn al-Khattab." They had been reading a scripture in their hands, but when they heard my voice, they got up and hid themselves, leaving the scripture behind. When my sister opened the door for me, I said: "O enemy of herself! Have you turned away [from your religion]?" I raised something and struck her head with it. The woman wept and said to me: "O son of al-Khattab! Do whatever you wish to do, for I have indeed embraced Islam." She went and sat on the couch, and there was a scroll in the middle of the doorway. I said: "What is this scroll here?" She said to me: "Leave us alone, O son of al-Khattab! For you do not perform the ritual bath (ghusl) for major impurity nor do you purify yourself, and this [scripture] is not touched except by the purified." I kept persisting until she gave it to me. In it was: "In the name of Allah, the Entirely Merciful, the Especially Merciful." When I read "the Entirely Merciful, the Especially Merciful," I remembered from where it was derived. Then I reflected within myself and read: {Whatever is in the heavens and earth exalts Allah, and He is the Exalted in Might, the Wise} [Al-Hadid: 1] until it reached: {Believe in Allah and His Messenger and spend out of that in which He has made you successors} [Al-Hadid: 7]. He said: I said: "I bear witness that there is no god but Allah, and I bear witness that Muhammad is the Messenger of Allah." The people came out quickly, proclaimed "Allahu Akbar" (Allah is the Greatest), and rejoiced at that. Then they said to me: "Receive glad tidings, O son of al-Khattab! For the Messenger of Allah (pbuh) made a supplication on Monday, saying: 'O Allah, strengthen the religion with the more beloved of these two men to You: Umar ibn al-Khattab or Abu Jahl ibn Hisham.' We hope that the supplication of the Messenger of Allah (pbuh) was for you." I said: "Direct me to the Messenger of Allah (pbuh); where is he?" When they recognized my sincerity, they directed me to him in the house where he was staying. I came and knocked on the door. He asked: "Who is this?" I replied: "Umar ibn al-Khattab." They knew my severity against the Messenger of Allah (pbuh) but did not know of my Islam. None of them dared to open the door for me until the Messenger of Allah (pbuh) said to them: "Open for him; for if Allah intends good for him, He will guide him." He said: The door was opened for me, and two men took me by the arms until I drew near to the Messenger of Allah (pbuh). The Messenger of Allah (pbuh) said to them: "Release him." So they released me. I sat before him, and he grabbed the gathers of my shirt and then said: "Submit, O son of al-Khattab! O Allah, guide him." I said: "I bear witness that there is no god but Allah, and that you are the Messenger of Allah." He said: The Muslims proclaimed "Allahu Akbar" with a shout that was heard in the streets of Mecca. He said: There were seventy of them before that. Whenever a man embraced Islam and the people found out, they would beat him and he would fight back. He said: I went to a man and knocked on his door. He said: "Who is this?" I said: "Umar ibn al-Khattab." He came out to me, and I said to him: "Do you know that I have turned away?" He said: "Have you really done it?" I said: "Yes." He said: "Do not do that," then he entered his house and slammed the door shut against me. He said: I went to another man from Quraysh, called him, and he came out. I said to him: "Do you know that I have turned away?" He said: "Have you really done it?" I said: "Yes." He said: "Do not do that," then he entered his house and slammed the door shut against me. I said: "This is nothing." He said: "So I am not being beaten, and nothing is being said to me." The man said: "Would you like your Islam to be known?" He said: I said: "Yes." He said: "When the people sit in the Hijr, go to so-and-so and say to him privately: 'Are you aware that I have turned away?' For he is the least likely to keep a secret." So I went to him while the people had gathered in the Hijr, and I said to him privately: "Are you aware that I have turned away?" He said: "Have you really?" I said: "Yes." He called out at the top of his voice: "Lo! Umar has turned away!" Those people rushed at me, and they kept beating me and I kept beating them until my maternal uncle arrived. It was said to him: "Umar has turned away." So he stood by the Hijr and called out at the top of his voice: "Lo! I have granted protection to my sister's son, so let no one touch him." He said: They then dispersed from around me. I would see every Muslim being beaten whenever I wished, so I said: "This is nothing. People are being beaten while I am not, and nothing is being said to me." When the people sat in the Hijr, I went to my uncle and said: "Listen, your protection is returned to you." He said: "Do not do that," but I refused. I continued to be beaten and to fight back until Allah made Islam triumphant."
⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Na ka treguar El-Hasan b. es-Sabbah dhe Muhamed b. Rizkullah, të cilët kanë thënë: Na ka treguar Ishak b. Ibrahim, nga Usame b. Zejdi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, i cili ka thënë: Ka thënë Omer b. el-Hattabi: "A dëshironi t'ju tregoj për fillimin e pranimit tim të Islamit?" Tha: Ne thamë: "Po." Ai tha: "Isha njeriu më i ashpër kundër të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Ndërsa po ecja një ditë me vapë të madhe në njërën nga rrugët e Mekës, më pa një burrë nga Kurejshët e më tha: 'Ku po shkon, o biri i el-Hattabit?' Thashë: 'Kërkoj këtë njeri [Pejgamberin].' Ai tha: 'O biri i el-Hattabit, kjo çështje ka hyrë tashmë në shtëpinë tënde, ndërsa ti flet kështu?' Thashë: 'Çfarë është ajo?' Ai tha: 'Motra jote ka shkuar pas tij.' Tha: U ktheva i zemëruar derisa trokita në derën e saj. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kur ndonjë i varfër pranonte Islamin, e bashkonte atë me një ose dy burra të tjerë te një njeri që të kujdesej për shpenzimet e tyre. Tha: Ai kishte bashkuar dy burra prej shokëve të tij me burrin e motrës sime. Tha: Trokita në derë dhe më thanë: 'Kush është?' Thashë: 'Unë jam Omer b. el-Hattabi.' Ata po lexonin një shkrim që kishin në duart e tyre, por kur dëgjuan zërin tim, u ngritën dhe u fshehën në një vend, duke e lënë shkrimin. Kur motra ime ma hapi derën, i thashë: 'O armike e vetvetes, a e ke ndërruar fenë?' Tha: Ngrita diçka dhe e godita me të në kokë. Gruaja qau dhe më tha: 'O biri i el-Hattabit! Vepro çfarë të kesh për të vepruar, sepse unë vërtet kam pranuar Islamin.' Ajo shkoi dhe u ul në shtrat, kur ç'të shoh, një fletë në mes të derës. Thashë: 'Çfarë është kjo fletë këtu?' Ajo më tha: 'Na lër rehat, o biri i el-Hattabit! Ti nuk merr gusëll nga xhunubllëku dhe nuk pastrohesh, ndërsa këtë nuk e prek askush përveç të pastërve.' Nuk i ndava kërkesat derisa ma dha. Në të shkruhej: 'Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.' Kur lexova 'të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit', mu kujtua se nga e ka prejardhjen, pastaj u kthjellova dhe lexova: {Gjithçka që është në qiej dhe në tokë madhëron Allahun, e Ai është i Plotfuqishmi, i Urti} [El-Hadid: 1] derisa arrita te: {Besoni Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe shpenzoni nga ajo në të cilën Ai ju ka bërë trashëgimtarë} [El-Hadid: 7]. Tha: Thashë: 'Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe dëshmoj se Muhamedi është i Dërguari i Allahut.' Atëherë ata njerëzit dolën shpejt, morën tekbir dhe u gëzuan për këtë. Pastaj më thanë: 'Gëzohu, o biri i el-Hattabit! Sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u lut të hënën duke thënë: "O Allah, forcoje fenë me atë që është më i dashur tek Ti prej këtyre dy burrave: Omer b. el-Hattabin ose Ebu Xhehl b. Hishamin." Ne shpresojmë që lutja e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) të jetë për ty.' Thashë: 'Më udhëzoni tek i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ku është ai?' Kur e panë sinqeritetin tim, më udhëzuan tek ai në shtëpinë ku po qëndronte. Erdha dhe trokita në derë. Ai tha: 'Kush është?' Thashë: 'Omer b. el-Hattabi.' Ata e dinin ashpërsinë time ndaj të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) por nuk dinin për Islamin tim, kështu që askush prej tyre nuk guxoi të ma hapte derën, derisa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha: 'Hapjani, sepse nëse Allahu ia dëshiron të mirën, Ai do ta udhëzojë.' Tha: M'u hap dera, dhe dy burra më kapën për krahësh derisa u afrova tek i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha: 'Lëshojeni.' Ata më lëshuan dhe unë u ula para tij. Ai më kapi për jake të këmishës dhe më tha: 'Prano Islamin, o biri i el-Hattabit! O Allah, udhëzoje atë!' Thashë: 'Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se ti je i Dërguari i Allahut.' Tha: Atëherë muslimanët morën një tekbir që u dëgjua në rrugët e Mekës. Tha: Para kësaj kishin qenë shtatëdhjetë veta. Kur një njeri pranonte Islamin dhe njerëzit e merrnin vesh, e rrihnin dhe ai i rrihte ata. Tha: Shkova te një burrë dhe trokita në derën e tij. Ai tha: 'Kush është?' Thashë: 'Omer b. el-Hattabi.' Ai doli dhe unë i thashë: 'A e di se unë e kam ndërruar fenë?' Tha: 'Vërtet e bëre?' Thashë: 'Po.' Ai tha: 'Mos e bëj!' Hyri brenda dhe e mbylli derën para meje. Tha: Shkova te një burrë tjetër nga Kurejshët, e thirra dhe ai doli. I thashë: 'A e di se unë e kam ndërruar fenë?' Tha: 'Vërtet e bëre?' Thashë: 'Po.' Ai tha: 'Mos e bëj!' Hyri brenda dhe e mbylli derën para meje. Thashë me vete: 'Kjo nuk është asgjë. Unë as po rrihem dhe as nuk po më thonë gjë.' Një burrë më tha: 'A dëshiron që të merret vesh Islami yt?' Thashë: 'Po.' Ai tha: 'Kur njerëzit të mblidhen në hixhr, shko te filani dhe thuaji vetëm për vete: "A e more vesh se unë e kam ndërruar fenë?", sepse ai është njeriu që fsheh më së paku gjërat.' Shkova tek ai kur njerëzit ishin mbledhur në hixhr dhe i thashë vetëm për vete: 'A e more vesh se unë e kam ndërruar fenë?' Tha: Ai tha: 'A e bëre vërtet?' Thashë: 'Po.' Atëherë ai thirri me sa zë kishte: 'Vini re! Omeri e ka ndërruar fenë!' Tha: Atëherë ata njerëz u vërsulën drejt meje, e nuk pushuan duke më rrahur e unë duke i rrahur, derisa erdhi daja im. Atij i thanë: 'Omeri e ka ndërruar fenë.' Ai u ngrit në hixhr dhe thirri me zë të lartë: 'Vini re! Unë e kam marrë në mbrojtje djalin e motrës sime, kështu që askush të mos e prekë!' Tha: Atëherë ata u larguan nga unë. Sa herë që shihja ndonjë nga muslimanët duke u rrahur, thosha: 'Kjo nuk është asgjë, njerëzit po rrihen ndërsa unë jo, dhe as nuk po më thonë gjë.' Kur njerëzit u ulën në hixhr, shkova te daja im dhe i thashë: 'Dëgjo, mbrojtja jote të kthehet mbrapsht.' Ai tha: 'Mos e bëj!' Por unë refuzova dhe vazhdova të rrihem e të rrah derisa Allahu e bëri Islamin ngadhënjimtar."
Database ID: 77769
Views: 19