٢٥٤٨ - Na ka treguar Ahmed ibn Uthman ibn Hakim, na ka treguar Ubejdullah ibn Musa, na ka treguar Ismail ibn Selman el-Ezrak, nga Enes ibn Maliku, i cili ka thënë: Iu dhuruan të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) disa shpendë, kështu që ai i shpërndau ata midis bashkëshkorteve të tij, saqë secila grua mori tre prej tyre. Të nesërmen në mëngjes, kur ai po qëndronte te njëra prej bashkëshkorteve të tij — Safija ose ndonjë tjetër — ajo ia solli ato, dhe ai tha: "O Allah, më sjell krijesën Tënde më të dashur te Ti që të hajë bashkë me mua nga kjo." Unë thashë: "O Allah, bëje atë një burrë prej Ensarëve." Pastaj erdhi Aliu (r.a.) dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Enes, shiko kush është te dera." Pashë dhe ai ishte Aliu, kështu që i thashë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) është i zënë me një punë." Pastaj erdha dhe qëndrova para të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ndërsa ai tha: "Shiko kush është te dera." Ishte përsëri Aliu; këtë e përsëriti tri herë. Pastaj ai hyri duke ecur dhe unë isha pas tij, e i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Çfarë të pengoi, Allahu të mëshiroftë?" Ai tha: "Kjo është e fundit prej tri herëve që Enesi më kthen mbrapsht, duke pretenduar se ti je i zënë me një punë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Çfarë të shtyu të bëje atë që bëre?" Thashë: "O i Dërguari i Allahut, e dëgjova lutjen tënde dhe dëshirova që ai të ishte prej popullit tim." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, njeriu mund ta dojë popullin e tij; vërtet, njeriu mund ta dojë popullin e tij," duke e thënë këtë tri herë. Unë them: Një pjesë e këtij hadithi gjendet te Tirmidhiu.