⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
٢٥٧٥ - Na ka treguar Ebu Xhafer Ahmed ibn Musa et-Temimi, na ka treguar el-Kasim ibn ed-Dahak, na ka treguar Jahja ibn Selam, nga Ebu el-Xharudi, nga Mensuri, nga Ebu Rezini, i cili ka thënë: El-Hasan ibn Aliu na u drejtua me një fjalim kur i ati u godit, ndërsa ai mbante një çallmë të zezë, dhe tha: "O njerëz! Mbrëmë u nda nga ju një burrë, të cilin as të parët nuk e tejkaluan dhe as ata që vijnë pas nuk do ta arrijnë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgonte atë në ekspedita dhe ia jepte flamurin; kur ai e ndiente nxehtësinë e betejës, Xhibraili luftonte në të djathtë të tij dhe Mikaili në të majtë të tij, dhe ai nuk kthehej derisa Allahu t'i jepte fitore. Ai ka ndërruar jetë dhe nuk ka lënë pas as ar (të verdhë) e as argjend (të bardhë), përveç shtatëqind dërhemëve që i kishin tepruar nga paga e tij, me të cilat synonte të blinte një shërbëtor për familjen e tij. Ai ndërroi jetë në natën në të cilën u ngrit Isai, biri i Merjemes (a.s.), dhe ajo ishte nata e njëzet e një e Ramazanit."
مَنَاقِبُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ