2716 - Na ka treguar Jusuf bin Musa, na ka treguar Jahja bin Sulejm, nga Abdullah bin Uthman bin Huthajm, nga Muxhahidi, nga Ibrahim bin el-Eshter, nga babai i tij, nga Umm Dherri, e cila ka thënë: Kur iu shtua dhimbja Ebu Dherrit - ose tha: kur iu afrua vdekja - i thashë: "Po vdes në një shkretëtirë të tokës, ndërsa unë nuk kam asgjë me se të të qefinos." Ai më tha: "Vëzhgo rrugën." Fillova të dal e të shikoj, pastaj kthehesha tek ai. Ndërkohë që isha kështu, papritur pashë disa burra që po vinin, sikur të ishin shkaba (vulture). U bëra shenjë me rrobën time, e ata nxituan derisa u afruan drejt meje. U thashë atyre: "A dëshironi të gjendeni pranë një burri prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.)?" Ata pyetën: "Kush është ai?" Thashë: "Ebu Dherri." Ata u shprehën se do të sakrifikonin baballarët dhe nënat e tyre për të, pastaj hynë tek ai. Ai u tha: "Përgëzohuni! Sepse unë e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke i thënë një grupi, pjesë e të cilit isha edhe unë: 'Përbetohem se një burrë prej jush do të vdesë në një shkretëtirë të tokës, e pranë tij do të jetë një grup besimtarësh.' Dhe nuk ka mbetur askush nga ai grup pa vdekur në ndonjë fshat apo bashkësi, përveç meje. Gjithashtu e kam dëgjuar atë duke thënë: 'Atij që i vdesin tre fëmijë, nuk do të hyjë - ose tha: nuk do ta prekë - Zjarri.' Kur të vdes, më qefinosni; por i përgjërohem Allahut që të mos më qefinosë asnjë burrë që ka qenë prijës (Arif), korrier (Berid) apo mbikëqyrës (Nekib)." Nuk kishte asnjë nga ai grup që të mos kishte pasur ndonjë nga ato poste, përveç një djaloshi prej tyre. Ai tha: "Unë do të të qefinos me dy rroba që i kam në çantën time, të endura nga nëna ime." Ai tha: "Atëherë, ti do të më qefinosësh." Më pas ai ndërroi jetë; e lanë, e qefinosën, ia falën namazin dhe u larguan. Të gjithë ata burra ishin Jemanë, domethënë: Jemenas.