٢٧٢٦ - Na ka treguar Abde ibn Abdullahu, na ka njoftuar Zejd ibn el-Hubabi, na ka njoftuar Husejn ibn Vakidi, nga Abdullahu ibn Burejdeh, nga babai i tij se: Kur Selman el-Farisiu erdhi në Medinë, i solli të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) një tryezë me hurma të freskëta. Ai (s.a.v.s.) e pyeti: "Çfarë është kjo, o Selman?" Ai u përgjigj: "Është lëmoshë (sadaka) që po jua jap ty dhe shokëve tuaj." Ai (s.a.v.s.) tha: "Ne nuk e hamë lëmoshën." Të nesërmen, ai solli diçka të ngjashme dhe e vendosi para tij. Ai (s.a.v.s.) e pyeti: "O Selman, çfarë është kjo?" Ai u përgjigj: "Kjo është dhuratë." Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "Hani!" dhe hëngri edhe vetë, si dhe vështroi vulën në shpinën e tij. Ai (transmetuesi) tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e bleu atë (lirinë e Selmanit) nga një grup hebrenjsh për aq e aq dërhemë, me kusht që të mbillte për ta aq e aq palma dhe të punonte derisa ato të prodhonin fruta. Ai tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i mbolli palmat, përveç njërës të cilën e mbolli dikush tjetër. Ato dhanë fruta brenda atij viti, përveç palmës që e kishte mbjellë tjetërkush. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: "Kush e mbolli këtë?" Ata thanë: "Filani." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e shkuli atë dhe e mbolli vetë, dhe ajo dha fruta brenda atij viti.