٢٧٩٨ - Na ka treguar Ibn Kerame, na ka treguar Ibn Musa, na ka treguar Ibn el-Gasil — emri i të cilit është Abdurrahman — nga Ikrime, nga Ibn Abbasi, i cili ka thënë: Erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe iu tha atij: "Këta janë ensarët, burrat dhe gratë e tyre, në xhami duke qajtur." Ai pyeti: "E çfarë po i bën ata të qajnë?" Iu tha: "Ata kanë frikë se mos po vdisni." Ai tha: Atëherë ai doli dhe u ul në minberin e tij, i mbështjellë me një rrobë, duke i hedhur dy skajet e saj mbi supet e tij dhe duke e lidhur kokën me një fashë të errët. Ai e falënderoi Allahun dhe e lëvdoi Atë, e pastaj tha: "Më tej, o njerëz! Vërtet njerëzit do të shtohen, ndërsa ensarët do të pakësohen, derisa të bëhen si kripa në ushqim. Prandaj, kushdo që merr përsipër diçka nga çështjet e tyre, le t’ia pranojë të mirën mirëbërësit të tyre dhe le t’ua falë gabimin keqbërësve të tyre." Unë them: E ka transmetuar Buhariu, me përjashtim të pjesës nga fillimi deri te thënia e tij: "Atëherë ai doli dhe u ul në minberin e tij."