684 - Nga Zejd ibn Thabiti tregohet se ka thënë: "Unë ia shkruaja shpalljen (vahjin) të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Kur i zbriste shpallja, atë e kaplonte një mundim i madh dhe djersinte shumë, saqë djersët i rridhnin si kokrrat e margaritarit. Pasi i largohej kjo gjendje, unë hyja tek ai me një kockë shpatulle ose me ndonjë copë (material shkrimi) dhe shkruaja ndërsa ai ma diktonte. Nuk mbaroja së shkruari derisa më dukej se këmba do të më thyehej nga rëndesa e Kuranit, aq sa thosha me vete: 'Nuk do të mund të eci kurrë më me këmbën time'. Kur përfundoja, ai thoshte: 'Lexoje'. Unë ia lexoja atë dhe, nëse kishte ndonjë lëshim, ai e korrigjonte. Pastaj dilja me të para njerëzve."