٦٩٨ - Dhe nga Ebu Hazimi, e ky nga Sehli, transmetohet se ai ishte në një tubim të popullit të tij dhe po u tregonte atyre rreth të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ndërsa disa prej tyre po i ktheheshin njëri-tjetrit duke biseduar. Ai u zemërua e pastaj tha: "Shikojini këta! Unë po u tregoj për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) atë që sytë e mi kanë parë dhe veshët e mi kanë dëgjuar, ndërsa disa prej tyre po i kthehen njëri-tjetrit. Pasha Allahun, unë do të largohem nga mesi juaj dhe nuk do të kthehem kurrë tek ju." I thashë: "Ku do të shkosh?" Tha: "Do të shkoj e do të luftoj në rrugën e Allahut." I thashë: "Ti nuk mund të bësh xhihad; ti nuk qëndron dot mbi kalë, nuk mund të godasësh me shpatë dhe as nuk mund të shpish me shtizë." Ai tha: "O Ebu Hazim, do të shkoj e do të jem në rresht, e pastaj do të më godasë një shigjetë e humbur ose një gur, dhe Allahu do të më dhurojë shehidllëkun." [Tha: Për jetën time, ai shkoi dhe nuk u kthye vetëm se i shpuar (i goditur nga arma).]