٧٤٨ - عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ قَالَ: «خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - ذَاتَ يَوْمٍ فَأَثْنَى عَلَى طَوَائِفَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ خَيْرًا، ثُمَّ قَالَ: " مَا بَالُ أَقْوَامٍ لَا يُفَقِّهُونَ جِيرَانَهُمْ، وَلَا يُعَلِّمُونَهُمْ، وَلَا يَعِظُونَهُمْ، وَلَا يَأْمُرُونَهُمْ، وَلَا يَنْهَوْنَهُمْ. وَمَا بَالُ أَقْوَامٍ لَا يَتَعَلَّمُونَ مِنْ جِيرَانِهِمْ، وَلَا يَتَفَقَّهُونَ، وَلَا يَتَّعِظُونَ. وَاللَّهُ لَيُعَلِّمَنَّ قَوْمٌ جِيرَانَهُمْ، وَيُفَقِّهُونَهُمْ وَيَعِظُونَهُمْ، وَيَأْمُرُونَهُمْ، وَيَنْهَوْنَهُمْ، وَلْيَتَعَلَّمَنَّ قَوْمٌ مِنْ جِيرَانِهِمْ، وَيَتَفَقَّهُونَ، وَيَتَفَطَّنُونَ، أَوْ لَأُعَاجِلَنَّهُمُ الْعُقُوبَةَ "، ثُمَّ نَزَلَ فَقَالَ قَوْمٌ: مَنْ تَرَوْنَهُ عَنَى بِهَؤُلَاءِ؟ قَالَ: الْأَشْعَرِيِّينَ، هُمْ قَوْمٌ فُقَهَاءُ، وَلَهُمْ جِيرَانٌ جُفَاةٌ مِنْ أَهْلِ الْمِيَاهِ وَالْأَعْرَابِ، فَبَلَغَ ذَلِكَ الْأَشْعَرِيِّينَ، فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، ذَكَرْتَ قَوْمًا بِخَيْرٍ، وَذَكَرْتَنَا بِشَرٍّ، فَمَا بَالُنَا؟ فَقَالَ: " لَيُعَلِّمَنَّ قَوْمٌ جِيرَانَهُمْ، وَلَيُفَقِّهَنَّهُمْ، وَلَيُفَطِّنَنَّهُمْ، وَلَيَأْمُرَنَّهُمْ، وَلَيَنْهَوْنَهُمْ، وَلَيَتَعَلَّمْنَ قَوْمٌ مِنْ جِيرَانِهِمْ، وَيَتَفَطَّنُونَ، وَيَتَفَقَّهُونَ، أَوْ لَأُعَاجِلَنَّهُمُ الْعُقُوبَةَ فِي الدُّنْيَا "، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَنُفَطِّنُ غَيْرَنَا؟ فَأَعَادَ قَوْلَهُ عَلَيْهِمْ، وَأَعَادُوا قَوْلَهُمْ: أَنُفَطِّنُ غَيْرَنَا؟ فَقَالَ ذَلِكَ أَيْضًا، فَقَالُوا: أَمْهِلْنَا سَنَةً، فَأَمْهَلَهُمْ سَنَةً لِيُفَقِّهُونَهُمْ، وَيُعَلِّمُونَهُمْ، وَيُفَطِّنُونَهُمْ، ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - هَذِهِ الْآيَةَ ﴿لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ﴾ [المائدة: ٧٨] الْآيَةَ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْكَبِيرِ، وَفِيهِ بُكَيْرُ بْنُ مَعْرُوفٍ، قَالَ الْبُخَارِيُّ: ارْمِ بِهِ. وَوَثَّقَهُ أَحْمَدُ فِي رِوَايَةٍ، وَضَعَّفَهُ فِي أُخْرَى. وَقَالَ ابْنُ عَدِيٍّ: أَرْجُو أَنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ.
#748 748 - On the authority of Al-qamah bin Sa'd bin Abdurrahman bin Abza, from his father, from his grandfather, who said: The Messenger of Allah (pbuh) delivered a sermon one day and praised certain groups of Muslims. Then he said: "What is the matter with people who do not provide religious understanding to their neighbors, nor teach them, nor exhort them, nor command them [to do good], nor forbid them [from evil]? And what is the matter with people who do not learn from their neighbors, nor seek religious understanding, nor take heed? By Allah, a people shall surely teach their neighbors, provide them with understanding, exhort them, command them, and forbid them; and a people shall surely learn from their neighbors, seek understanding, and become discerning, or I shall hasten the punishment upon them." Then he descended [from the pulpit]. Some people said: "Who do you think he meant by these?" He said: "The Ash'arites; they are a people of understanding, and they have neighbors who are uncouth people of the waters and desert dwellers." This reached the Ash'arites, so they came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: "O Messenger of Allah, you mentioned some people with good, and you mentioned us with evil, so what is our situation?" He said: "A people shall surely teach their neighbors, provide them with understanding, make them discerning, command them, and forbid them; and a people shall surely learn from their neighbors, become discerning, and seek understanding, or I shall hasten the punishment upon them in this world." They said: "O Messenger of Allah, shall we make others discerning?" He repeated his words to them, and they repeated their question: "Shall we make others discerning?" He said that again as well. They said: "Grant us a respite of one year." So he granted them a respite of one year to provide them with understanding, teach them, and make them discerning. Then the Messenger of Allah (pbuh) recited this verse: {Cursed were those who disbelieved among the Children of Israel by the tongue of David} [Al-Ma'idah: 78], to the end of the verse.
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmetohet nga Alkame bin Sad bin Abdurrahman bin Abza, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, i cili ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbajti një fjalim një ditë dhe lavdëroi disa grupe të muslimanëve për të mirë, pastaj tha: 'Çfarë është me disa njerëz që nuk u japin njohuri fetare fqinjëve të tyre, nuk i mësojnë ata, nuk i këshillojnë, nuk i urdhërojnë [për të mirë] dhe nuk i ndalojnë [nga e keqja]? Dhe çfarë është me disa njerëz që nuk mësojnë nga fqinjët e tyre, nuk kërkojnë njohuri fetare dhe nuk marrin mësim? Për Allahun, ose disa njerëz do t'i mësojnë fqinjët e tyre, do t'u japin njohuri fetare, do t'i këshillojnë, do t'i urdhërojnë e do t'i ndalojnë; dhe disa njerëz do të mësojnë nga fqinjët e tyre, do të kërkojnë njohuri e do të vetëdijësohen, ose përndryshe do t'ua shpejtoj ndëshkimin atyre.' Pastaj ai zbriti [nga minberi], ndërsa disa njerëz thanë: 'Kë mendoni se kishte për qëllim me këtë?' Dikush tha: 'Esh'aritët; ata janë njerëz me njohuri fetare, ndërsa kanë fqinjë të vrazhdë nga banorët e burimeve të ujit dhe beduinët.' Kjo u arriti Esh'aritëve, kështu që ata erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thanë: 'O i Dërguari i Allahut, i përmende disa njerëz për të mirë, ndërsa ne na përmende për të keq; çfarë është puna jonë?' Ai tha: 'Ose disa njerëz do t'i mësojnë fqinjët e tyre, do t'u japin njohuri fetare, do t'i vetëdijësojnë, do t'i urdhërojnë e do t'i ndalojnë; dhe disa njerëz do të mësojnë nga fqinjët e tyre, do të vetëdijësohen e do të kërkojnë njohuri, ose përndryshe do t'ua shpejtoj ndëshkimin atyre në këtë botë.' Ata thanë: 'O i Dërguari i Allahut, a t'i vetëdijësojmë të tjerët?' Ai ua përsëriti fjalën e tij, ndërsa ata e përsëritën pyetjen e tyre: 'A t'i vetëdijësojmë të tjerët?' Ai e tha sërish të njëjtën gjë. Atëherë ata thanë: 'Na jep afat një vit.' Ai u dha afat një vit që t'u jepnin njohuri fetare, t'i mësonin dhe t'i vetëdijësonin. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lexoi këtë ajet: {Qenë mallkuar ata që mohuan nga Bijtë e Izraelit me gjuhën e Davudit} [El-Maide: 78], deri në fund të ajetit."
Koment: E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir". Në zinxhirin e tij është Bukejr bin Ma'ruf, për të cilin Buhariu ka thënë: "Hidhni fjalët e tij (mos i merrni për bazë)." Ahmedi e ka konsideruar të besueshëm në një transmetim dhe të dobët në një tjetër. Ibn Adiu ka thënë: "Shpresoj se nuk ka asgjë të keqe me të."
Database ID: 94894 Views: 15