Dhe nga Ebu Umameh transmetohet se ka thënë: "Pejgamberi (s.a.v.s.) kaloi në një ditë me nxehtësi të madhe drejt Baki’ el-Garkadit. Ai tha: Njerëzit po ecnin pas tij. Ai tha: Kur ai dëgjoi zhurmën e sandaleve, kjo rëndoi në shpirtin e tij, kështu që u ul derisa i kaloi ata para tij, që të mos i hynte në shpirt asgjë nga mendjemadhësia. Kur kaloi pranë Baki’ el-Garkadit, hasi në dy varre ku ishin varrosur dy burra. Ai tha: Pejgamberi (s.a.v.s.) ndaloi dhe tha: 'Kë keni varrosur këtu sot?' Ata thanë: Filanin dhe filanin. Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, përse kjo pyetje? Ai tha: 'Sa i përket njërit prej tyre, ai nuk ruhej nga urina, ndërsa tjetri shpërndante thashetheme.' Pastaj mori një degë të njomë hurme, e ndau në dysh dhe e vendosi mbi dy varret. Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, përse e bëre këtë? Ai tha: 'Që t'u lehtësohet atyre.' Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, deri kur do të dënohen ata? Ai tha: 'Kjo është e fshehtë që nuk e di askush përveç Allahut.' Ai tha: 'Sikur të mos ishte lëkundja e zemrave tuaja dhe teprimi juaj në të folur, do të dëgjonit atë që dëgjoj unë.'"