Nga ez-Zubejr ibn el-Avvami (r.a.) transmetohet se ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na e fali namazin e sabahut në xhaminë e Medines, e kur përfundoi, tha: 'Kush prej jush do të më ndjekë sonte te delegacioni i xhinëve?' Njerëzit heshtën dhe asnjëri prej tyre nuk foli. Ai e tha këtë tri herë. Pastaj kaloi pranë meje duke ecur, më mori për dore dhe unë fillova të ecja me të derisa të gjitha malet e Medines u fshehën prej nesh dhe arritëm në një tokë të hapur e të rrafshët. Aty pashë burra të gjatë, sikur të ishin shtiza, që i kishin mbështjellë rrobat e tyre midis këmbëve. Kur i pashë, më zuri një dridhje e fortë, saqë këmbët nuk më mbanin dot nga frika. Kur u afruam pranë tyre, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vizatoi një vijë në tokë me gishtin e madh të këmbës së tij dhe më tha: 'Ulu në mes të saj.' Kur u ula, m'u largua çdo gjë që ndieja prej dyshimit dhe frikës. Pejgamberi (s.a.v.s.) kaloi midis meje dhe atyre dhe lexoi Kur'an me zë të lartë derisa lindi agimi. Pastaj u kthye, kaloi pranë meje dhe më tha: 'Më ndiq.' Fillova të ecja me të dhe nuk shkuam shumë larg kur ai më tha: 'Kthehu dhe shiko, a sheh ndonjë prej tyre aty ku ishin?' Thashë: 'O i Dërguari i Allahut, shoh një masë të madhe të zezë.' I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e uli kokën drejt tokës, mori një kockë dhe një bajgë, pastaj ua hodhi atyre dhe tha: 'Udhëzimi i tyre ishte prej meje; ata ishin një delegacion nga një popull, delegacioni i Nasibinit. Ata më kërkuan furnizim (ushqim), prandaj caktova për ta çdo kockë dhe bajgë.' Ez-Zubejri tha: 'Prandaj, nuk i lejohet askujt që të pastrohet (të bëjë istinja) me kockë apo me bajgë asnjëherë.'"