Dhe nga Alkame bin el-Fagva transmetohet se ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte i tillë që, kur urinonte, ne i flisnim por ai nuk na fliste [dhe e përshëndetnim me selam por ai nuk na e kthente], derisa shkonte në shtëpinë e tij dhe merrte avdes ashtu siç merrte për namaz. Ne i thamë: 'O i Dërguari i Allahut, ne po të flasim e ti nuk po na flet, dhe po të japim selam e ti nuk po na e kthen,' [ai tha], derisa zbriti ajeti i lehtësimit (rukhas): {O ju që keni besuar! Kur të ngriheni për të falur namaz...} [El-Maide: 6], e deri në fund të ajetit."