⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Katade el-Ensariu: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një ekspeditë ushtarake të komandantëve. Nuk na zgjoi asgjë tjetër përveç diellit që po lindte. U ngritëm të shqetësuar për namazin tonë, por Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Me qetësi, me qetësi." Kur dielli u ngrit lart, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kush prej jush i falte dy reqatet e sabahut (sunetin), le t'i falë ato." Atëherë u ngritën ata që i falnin zakonisht dhe ata që nuk i falnin, dhe i falën ato. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që të thirrej ezani dhe u thirr ezani. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit dhe na priu në namaz. Pasi përfundoi, ai tha: "Vërtet, ne e falënderojmë Allahun që nuk ishim të zënë me ndonjë çështje të dunjasë që të na pengonte nga namazi ynë, por shpirtrat tanë ishin në dorën e Allahut të Madhëruar dhe Ai i lëshoi ata kur deshi. Kushdo prej jush që e fal namazin e sabahut nesër në kohën e rregullt, le të falë bashkë me të edhe një namaz të ngjashëm si shlyerje."