Transmeton Enesi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi në Medine dhe u vendos në pjesën e sipërme të qytetit, te fisi i quajtur Banu Amr bin Auf. Ai qëndroi tek ata për katërmbëdhjetë net. Pastaj dërgoi dikë për të thirrur fisin Banu el-Nexhar, të cilët erdhën me shpatat e tyre të ngjeshura. Enesi tha: "Sikur e shoh edhe tani të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) mbi devenë e tij, me Ebu Bekrin të ulur pas tij, dhe parinë e Banu el-Nexharit rreth tij, derisa u ndal në oborrin e Ebu Ejubit." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e falte namazin kudo që e zinte koha e namazit, madje edhe në vathat e deleve. Ai urdhëroi ndërtimin e xhamisë dhe thirri parinë e Banu el-Nexharit, duke u thënë: "O bijtë e Nexharit, ma shitni këtë kopshtin tuaj." Ata u përgjigjën: "Pasha Allahun, ne nuk kërkojmë çmim për të përveçse prej Allahut të Madhëruar." Enesi tha: "Në atë vend kishte varre të idhujtarëve, gërmadha dhe palma hurmash. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që varret e idhujtarëve të gërmoheshin, gërmadhat të rrafshoheshin dhe palmat të priteshin. Trungjet e palmave i rreshtuan në drejtim të Kibles së xhamisë, ndërsa anët e dyerve i bënë me gurë. Ata filluan t'i mbartnin gurët duke kënduar vargje, ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte me ta dhe thoshte: 'O Allah, nuk ka mirësi tjetër përveç mirësisë së Ahiretit, prandaj ndihmoji Ensarët dhe Muhaxhirët'."