Dhe nga Abdullah bin el-Harith bin Neufel, i cili ka thënë: Muaviu bin Ebi Sufjan na priu në namazin e ikindisë, pastaj dërgoi një lajmëtar te Mejmuneja dhe pas tij dërgoi edhe një burrë tjetër. Ajo tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po përgatiste një ekspeditë dhe nuk kishte kafshë mbartëse nga kafshët e sadakasë. Kështu ai u ul duke i shpërndarë ato mes tyre, dhe ata e mbajtën atë derisa e shtynë kohën e ikindisë. Ai (s.a.v.s.) kishte zakon të falte dy rekate para ikindisë dhe aq sa dëshironte Allahu. Ai fali ikindinë, pastaj u kthye dhe fali atë që kishte zakon të falte para saj. Kur ai falte një namaz ose kryente një vepër, dëshironte ta vazhdonte atë rregullisht.