٣٨٧٦ - Dhe nga Abis el-Gifari transmetohet se ata ishin me të mbi tarracën e një shtëpie të tij, kur kaloi një grup njerëzish që po mbartnin plaçkat e tyre. Ai pyeti: "Cilët janë këta?" Iu tha: "Një popull që po ikën nga murtaja." Ai tha: "O murtajë, më merr! O murtajë, më merr! O murtajë, më merr!" Atëherë nipi i tij – i cili kishte pasur shoqërim me Pejgamberin – i tha: "A po e dëshiron vdekjen, ndërkohë që e ke dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Asnjëri prej jush të mos e dëshirojë vdekjen, [sepse vdekja] është shpërblimi i punës së besimtarit dhe ai nuk kthehet mbrapsht për të kërkuar ndjesë'?" Ai tha: "O nipi im, unë po nxitoj t'i paraprij disa cilësive që i kam dëgjuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), të cilat do të shfaqen në fundin e kohës dhe për të cilat ai kishte frikë për umetin e tij: udhëheqja e të pamendëve, shtimi i rojeve (forcave të rendit), nënvlerësimi i gjakut, shkëputja e lidhjeve farefisnore dhe një brez që e marrin Kuranin si vegla muzikore; ata vendosin përpara një njeri që nuk është më i dijshmi i tyre në fe e as më i mësuari prej tyre – ndonëse mes tyre ka njerëz më të dijshëm e më të mësuar se ai – e vendosin përpara vetëm që t'u këndojë atyre me melodi."