٣٩٠٧ - Nga Selmani transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli për të vizituar një burrë nga ensarët. Kur hyri tek ai, vendosi dorën e tij mbi ballin e tij dhe tha: "Si po e ndien veten?" Por ai nuk i ktheu asnjë përgjigje. Atëherë u tha: "O i Dërguari i Allahut, ai është i preokupuar (nga gjendja e tij) dhe nuk mund të të përgjigjet." Ai tha: "Na lini vetëm mua dhe atë." Njerëzit dolën nga dhoma dhe e lanë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) vetëm me të. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ngriti dorën e tij, por i sëmuri i bëri shenjë: "Ktheje dorën tënde aty ku ishte." Pastaj ai e thirri: "O filan, çfarë po ndien?" Ai u përgjigj: "Ndihem mirë, por më kanë ardhur dy qenie; njëra prej tyre është e zezë dhe tjetra e bardhë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: "Cila prej tyre është më afër teje?" Ai tha: "E zeza." Ai tha: "Vërtet, e mira është pak dhe e keqja është shumë." Ai (i sëmuri) tha: "Atëherë më bëj dobi, o i Dërguari i Allahut, me një lutje." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Allah, falja të shumtën dhe rrite të paktën." Pastaj ai e pyeti: "Çfarë po sheh tani?" Ai u përgjigj: "Mirësi, u flijofshin babai dhe nëna ime për ty! Po shoh të mirën duke u shtuar dhe të keqen duke u zhdukur, ndërsa e zeza u largua prej meje." Ai e pyeti: "Cila prej veprave të tua është më shpresëdhënëse për ty?" Ai tha: "U jepja njerëzve ujë për të pirë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Dëgjo o Selman, a po vëren diçka të pazakontë tek unë?" Ai tha: "Po, u flijofshin babai dhe nëna ime për ty! Të kam parë në shumë rrethana, por nuk të kam parë kurrë në një gjendje të tillë si kjo e sotmja!!" Ai tha: "Vërtet, unë e di se çfarë po përjeton ai; nuk ka asnjë damar tek ai që të mos jetë duke ndier dhimbjen e vdekjes në kulmin e saj."