٣٩١٨ - Dhe nga Said bin Abdullah el-Evdiu, i cili ka thënë: Kam qenë dëshmitar pranë Ebu Umame el-Bahiliut kur ai ishte në agoni të vdekjes, e ai tha: Kur të vdes, veproni me mua ashtu siç na ka urdhëruar i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili ka thënë: "Kur të vdesë ndonjë nga vëllezërit tuaj dhe pasi ta keni rrafshuar dheun mbi të, le të qëndrojë njëri prej jush te koka e varrit të tij e pastaj të thotë: 'O filan, bir i filanes', sepse ai dëgjon por nuk mund të përgjigjet. Pastaj le të thotë: 'O filan, bir i filanes', e ai do të drejtohet duke u ulur. Pastaj le të thotë: 'O filan, bir i filanes', e ai do të thotë: 'Na udhëzo, Allahu të mëshiroftë', por ju nuk e ndjeni. Atëherë le të thotë: 'Kujto atë me të cilën u ndave nga kjo botë: dëshminë se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është rob dhe i Dërguari i Tij, dhe se ti je i kënaqur me Allahun si Zot, me Islamin si fe, me Muhamedin si Pejgamber dhe me Kuranin si udhëheqës (imam)'. Sepse atëherë Munkeri dhe Nekiri do ta kapin njëri-tjetrin për dore e do të thonë: 'Eja të shkojmë, nuk kemi pse të qëndrojmë te ai që i është mësuar argumenti i tij', dhe Allahu do të jetë mbrojtësi i tij përballë tyre." Një burrë pyeti: "O i Dërguari i Allahut, po nëse nuk njihet nëna e tij?" Ai tha: "Atëherë lidheni atë me Havën: 'O filan, bir i Havës'."