٣٩٢٨ - Dhe nga el-Harith bin el-Hazrexh, nga babai i tij, i cili ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Pejgamberi (s.a.v.s.) shikoi drejt Engjëllit të Vdekjes (a.s.) te koka e një burri prej Ensarëve dhe tha: 'O Engjëll i Vdekjes, sillu butë me shokun tim, sepse ai është besimtar.' Engjëlli i Vdekjes (a.s.) u përgjigj: 'Qetësohu dhe t'u flladitshin sytë, dhe dije se unë jam i butë me çdo besimtar. Dije, o Muhamed, se unë vërtet ia marr shpirtin birit të Ademit; e kur ndonjë vajtues nga familja e tij bërtet, unë qëndroj në shtëpi me shpirtin e tij e them: Çfarë është kjo britmë? Pasha Allahun, ne nuk i kemi bërë padrejtësi atij, as nuk ia kemi tejkaluar afatin dhe as nuk ia kemi nxituar caktimin, dhe ne nuk kemi asnjë faj në marrjen e shpirtit të tij. Nëse kënaqeni me atë që ka bërë Allahu, do të shpërbleheni, e nëse pikëlloheni dhe zemëroheni, do të mëkatoni dhe do të ngarkoheni. Ju nuk keni asnjë arsye për t'u ankuar ndaj nesh, dhe ne vërtet do të kthehemi te ju herë pas here, prandaj kujdes, kujdes! Nuk ka asnjë familje – o Muhamed – qoftë në tendë qimesh apo shtëpi balte, të mirë apo të ligj, në fushë apo në mal, veçse unë i vëzhgoj ata çdo ditë e natë, derisa unë i njoh të vegjlit dhe të rriturit e tyre më mirë sesa ata e njohin veten e tyre. Pasha Allahun, o Muhamed, sikur të dëshiroja t’ia marr shpirtin një mushkonje, nuk do të mundesha ta bëja këtë derisa Allahu vetë të jepte leje për marrjen e tij'."