٣٩٣٠ - Dhe nga Selmani përcillet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli për të vizituar një burrë prej Ensarëve. Kur hyri tek ai, e vendosi dorën e tij mbi ballin e tij dhe tha: "Si e ndjen veten?" Ai nuk i ktheu asnjë përgjigje. Atëherë u tha: "O i Dërguari i Allahut, ai është i zënë me veten ndaj teje (në agoni)." Ai tha: "Më lini vetëm me të." Atëherë njerëzit dolën nga ai dhe e lanë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ngriti dorën e tij, por i sëmuri bëri me shenjë, që do të thoshte: ktheje dorën tënde aty ku ishte. Pastaj ai thirri: "O filan, çfarë po ndjen?" Ai tha: "Ndjej mirësi, e vërtet më kanë ardhur dy qenie, njëri i zi dhe tjetri i bardhë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Cili prej tyre është më afër teje?" Ai tha: "I ziu." Ai (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, e mira është pak dhe e keqja është shumë." Ai tha: "Më jep mirësi prej teje, o i Dërguari i Allahut, me një lutje." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Allah, falja të shumtën dhe shtoja të paktën." Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Çfarë po sheh?" Ai tha: "[Mirësi], t'u flijofshin babai dhe nëna ime! E mira po shtohet, ndërsa po shoh se e keqja po zhduket dhe i ziu është larguar prej meje." Ai tha: "Cila prej veprave të tua ka qenë më dominuese për ty?" Ai tha: "Unë jepja ujë për të pirë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Dëgjo o Selman, a po vëren tek unë diçka të pazakontë?" Ai tha: "Po – t'u flijofshin babai dhe nëna ime – të kam parë në shumë vende, por nuk të kam parë kurrë në një gjendje si kjo e sotmja!" Ai tha: "Vërtet unë e di se çfarë po përjeton ai; nuk ka asnjë damar në trupin e tij që nuk po e ndjen dhimbjen e vdekjes veçmas."