٣٩٣١ - Dhe nga Ebu Ejub el-Ensariu përcillet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, kur shpirti i besimtarit merret, atë e presin ata që janë prej njerëzve të mëshirës nga robërit e Tij, ashtu siç e presin lajmëtarin e mirë nga kjo botë. Ata thonë: 'Lëreni shokun tuaj të pushojë, sepse ai ishte në një brengë të madhe.' Pastaj e pyesin: 'Çfarë bëri filani? Po filania, çfarë bëri? A u martua?' Nëse e pyesin për një njeri që ka vdekur para tij dhe ai thotë: 'Mjerisht, ai ka vdekur para meje!!', ata thonë: 'Të Allahut jemi dhe te Ai do të kthehemi! Atë e kanë çuar te nëna e tij, El-Havije (Humnera); sa nënë e shëmtuar dhe sa edukuese e keqe është ajo!' Vërtet, veprat tuaja u paraqiten të afërmve dhe farefisit tuaj [prej banorëve të botës tjetër]. Nëse vepra është e mirë, ata gëzohen dhe përgëzohen, e thonë: 'O Allah, kjo është mirësia dhe mëshira Jote, andaj plotësoje mirësinë Tënde mbi të dhe bëje që të vdesë me të.' Ndërsa kur u paraqitet vepra e tyre e keqe, ata thonë: 'O Allah, frymëzoje atë me një vepër të mirë, me të cilën Ti kënaqesh dhe që e afron atë tek Ti'.»