4292 - Dhe nga Ebu Umame (r.a.) ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) kaloi në një ditë me nxehtësi të madhe drejt Bekiu el-Garkadit, [dhe njerëzit ecnin pas tij. Kur dëgjoi zhurmën e nallaneve, kjo i bëri përshtypje në veten e tij, kështu që u ndal derisa i kaloi ata para tij, që të mos i hynte në zemër asgjë nga mendjemadhësia]. Kur kaloi pranë Bekiu el-Garkadit, pa dy varre ku kishin varrosur dy burra. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kë keni varrosur këtu sot?" [Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, filanin dhe filanin. Ai tha: "Ata të dy po dënohen tani dhe po sprovohen në varret e tyre"]. Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, e përse kjo? Ai tha: "Sa i përket njërrit prej tyre, ai ecte me thashetheme (nemime), ndërsa tjetri nuk ruhej nga urina". Pastaj mori një degë palme, e ndau përgjysmë dhe e vendosi mbi të dy varret. Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, pse e bëre këtë? Ai tha: "Që t'u lehtësohet atyre". Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, deri kur do të dënohen? Ai tha: "Kjo është e fshehtë (gajb) që nuk e di askush përveç Allahut. [Dhe sikur të mos ishte shqetësimi i zemrave tuaja dhe teprimi juaj në fjalë, do të dëgjonit atë që dëgjoj unë]».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në zinxhirin e tij është Ali bin Jezid, për të cilin ka diskutime.