5662
- Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet: «Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) zbriti në Marr az-Zahran gjatë Umres së tij, shokëve të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) u arriti lajmi se Kurejshët thoshin: "Ata nuk po lëvizin dot nga dobësia." Atëherë shokët e tij thanë: "Sikur t'i therrnim devetë tona, të hanim nga mishi i tyre dhe të pinim nga lëngu i tyre, do të gdhiheshim nesër kur të hyjmë te njerëzit me më shumë fuqi?" Ai tha: "Mos e bëni këtë, por mblidhni për mua nga ushqimet tuaja."

Atëherë mblodhën për të dhe shtruan mbulesat prej lëkure, hëngrën derisa u ngopën dhe secili prej tyre mbushi trastën e tij. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u nis derisa hyri në Mesxhid, ndërsa Kurejshët ishin ulur pranë Hixhrit. Ai e vendosi rrobën e tij nën sqetull (idhtiba)
dhe pastaj tha: "Njerëzit të mos shohin te ju asnjë dobësi." Ai e preku rukunin, pastaj hyri (në tavaf) derisa kur u fsheh pas Ruknit Jemenit, ecte deri te Rukni i Zi. Kurejshët thanë: "Ata nuk mjaftohen me ecje, por po kërcejnë si gazelat." Ai e bëri këtë në tre rrotullimet e para dhe kjo u bë sunet. Ebu Tufejli tha: Ibn Abbasi më njoftoi se Pejgamberi (s.a.v.s.) e bëri këtë edhe në Haxhin e Lamtumirës».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe kjo gjendet në Sahih në formë të shkurtuar, ndërsa burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut.