Transmeton Kejs ibn Asim es-Sa'di:
Shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe ai tha: "Ky është zotëria i banorëve të shkretëtirës." Thashë: "O i Dërguari i Allahut, sa pasuri mund të kem pa pasur detyrime ndaj kërkuesit apo mysafirit?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Pasuri e mirë janë dyzet (deve), kurse gjashtëdhjetë janë shumë. Mjerë për ata që kanë me qindra, përveç atij që jep më të çmuarën, huazon atë që jep shumë qumësht, ther atë të shëndoshën për ngrënie dhe ushqen të varfrin e nevojtarin." Thashë: "O i Dërguari i Allahut, sa fisnike janë këto cilësi! Lugina ku jetoj nuk i nxë kopetë e mia të shumta për shkak të numrit të madh." Ai tha: "Si vepron me dhuratat?" Thashë: "Jap devenë e re dhe devenë e moshuar." Ai pyeti: "Si vepron me huazimin e devesë për qumësht?" Thashë: "Unë e huajoj devenë." Ai pyeti: "Si vepron me devenë për çiftëzim?" Tha: "Njerëzit vijnë me litarët e tyre dhe askush nuk pengohet të marrë një deve, t'i vërë kapistrallin dhe ta mbajë sa të dojë derisa ta kthejë vetë." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Cila pasuri është më e dashur për ty, pasuria jote apo pasuria e trashëgimtarëve tuaj?" Tha: "Pasuria ime." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Nga pasuria jote, ty të takon vetëm ajo që ha dhe e konsumon, ose ajo që jep dhe e përcjell (për botën tjetër). Pjesa tjetër u takon trashëgimtarëve tuaj." Thashë: "Atëherë, kur të kthehem, me siguri do ta pakësoj numrin e tyre."
Kur i erdhi vdekja, ai i mblodhi bijtë e tij dhe u tha: "O bijtë e mi, dëgjoni prej meje, sepse nuk do të gjeni njeri që t'ju këshillojë më mirë se unë: Mos vajtoni mbi mua, sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk u vajtua dhe unë e kam dëgjuar Pejgamberin (s.a.v.s.) duke e ndaluar vajtimin me zë. Më qefinosni me rrobat në të cilat falja Namazin. Vini në krye të moshuarit tuaj, sepse nëse e bëni këtë, gjithmonë do të keni një pasardhës të babait tuaj mes jush. E nëse vini në krye të rinjtë tuaj, të moshuarit tuaj do të nënçmohen nga njerëzit dhe do të humbin vlerën. Përmirësoni jetesën tuaj, sepse kjo ju bën të mos keni nevojë për njerëzit. Dhe ruajuni lypjes, sepse ajo është fitimi i fundit i njeriut. Kur të më varrosni, rrafshojeni varrin tim, sepse ka pasur disa armiqësi të vjetra mes meje dhe fisit Bekr bin Vail, andaj nuk jam i sigurt se ndonjë i pamend mund të bëjë diçka që do t'ju sillte turp në fenë tuaj."
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ، وَكَانَ ثِقَةً، قَالَ: حَدَّثَنَا الصَّعْقُ بْنُ حَزْنٍ قَالَ: حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُطَيَّبٍ، عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عَاصِمٍ السَّعْدِيِّ قَالَ: أَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: هَذَا سَيِّدُ أَهْلِ الْوَبَرِ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، مَا الْمَالُ الَّذِي لَيْسَ عَلَيَّ فِيهِ تَبِعَةٌ مِنْ طَالِبٍ، وَلاَ مِنْ ضَيْفٍ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: نِعْمَ الْمَالُ أَرْبَعُونَ، وَالأَكْثَرُ سِتُّونَ، وَوَيْلٌ لأَصْحَابِ الْمِئِينَ إِلاَّ مَنْ أَعْطَى الْكَرِيمَةَ، وَمَنَحَالْغَزِيرَةَ، وَنَحَرَ السَّمِينَةَ، فَأَكَلَ وَأَطْعَمَ الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ، قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، مَا أَكْرَمُ هَذِهِ الأَخْلاَقِ، لاَ يُحَلُّ بِوَادٍ أَنَا فِيهِ مِنْ كَثْرَةِ نَعَمِي؟ فَقَالَ: كَيْفَ تَصْنَعُ بِالْعَطِيَّةِ؟ قُلْتُ: أُعْطِي الْبِكْرَ، وَأُعْطِي النَّابَ، قَالَ: كَيْفَ تَصْنَعُ فِي الْمَنِيحَةِ؟ قَالَ: إِنِّي لَأَمْنَحُ النَّاقَةَ، قَالَ: كَيْفَ تَصْنَعُ فِي الطَّرُوقَةِ؟ قَالَ: يَغْدُو النَّاسُ بِحِبَالِهِمْ، وَلاَ يُوزَعُ رَجُلٌ مِنْ جَمَلٍ يَخْتَطِمُهُ، فَيُمْسِكُهُ مَا بَدَا لَهُ، حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَرُدَّهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: فَمَالُكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَمْ مَالُ مَوَالِيكَ؟ قَالَ: مَالِي، قَالَ: فَإِنَّمَا لَكَ مِنْ مَالِكَ مَا أَكَلْتَ فَأَفْنَيْتَ، أَوْ أَعْطَيْتَ فَأَمْضَيْتَ، وَسَائِرُهُ لِمَوَالِيكَ، فَقُلْتُ: لاَ جَرَمَ، لَئِنْ رَجَعْتُ لَأُقِلَّنَّ عَدَدَهَا فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ جَمَعَ بَنِيهِ فَقَالَ: يَا بَنِيَّ، خُذُوا عَنِّي، فَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْخُذُوا عَنْ أَحَدٍ هُوَ أَنْصَحُ لَكُمْ مِنِّي: لاَ تَنُوحُوا عَلَيَّ، فَإِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُنَحْ عَلَيْهِ، وَقَدْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنِ النِّيَاحَةِ، وَكَفِّنُونِي فِي ثِيَابِي الَّتِي كُنْتُ أُصَلِّي فِيهَا، وَسَوِّدُوا أَكَابِرَكُمْ، فَإِنَّكُمْ إِذَا سَوَّدْتُمْ أَكَابِرَكُمْ لَمْ يَزَلْ لأَبِيكُمْ فِيكُمْ خَلِيفَةٌ، وَإِذَا سَوَّدْتُمْ أَصَاغِرَكُمْ هَانَ أَكَابِرُكُمْ عَلَى النَّاسِ، وزهدوا فيكم وَأَصْلِحُوا عَيْشَكُمْ، فَإِنَّ فِيهِ غِنًى عَنْ طَلَبِ النَّاسِ، وَإِيَّاكُمْ وَالْمَسْأَلَةَ، فَإِنَّهَا آخِرُ كَسْبِ الْمَرْءِ، وَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَسَوُّوا عَلَيَّ قَبْرِي، فَإِنَّهُ كَانَ يَكُونُ شَيْءٌ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا الْحَيِّ مِنْ بَكْرِ بْنِ وَائِلٍ: خُمَاشَاتٌ، فَلاَ آمَنُ سَفِيهًا أَنْ يَأْتِيَ أَمْرًا يُدْخِلُ عَلَيْكُمْ عَيْبًا فِي دِينِكُمْ.
Qays ibn 'Asim as-Sa'idi said, "I came to the Messenger of Allah,
may Allah bless him and grant him peace, and he said, 'This is the master
of the people of the desert.' I said, 'Messenger of Allah, how much property
can I have without owning anything to someone who comes with a request
or a guest?' The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him
peace, said, 'The best property is forty. A lot of property is sixty. Woe
to those who have hundreds except for he who gives away something precious,
lends an animal with abundant milk or sacrifices a fat animal to eat and
feeds beggars and the poor.' I asked, 'Messenger of Allah, which is the
noblest of these qualities?' The valley where I am does not support many
flocks.' The Prophet replied, 'So what do you give as a gift?' I replied,
'I give virgin camels and she-camels.' The Prophet asked, 'How much do
you give as a loan?' I said, 'I lend a hundred.' He asked, 'What do you
do with she-camels that are ready to be mated?' He replied, 'People bring
their ropes (to use as halters for the male camels) and no man is prevented
from taking a camel on which he puts a halter. He takes the male camel
he thinks is the proper one (for mating and keeps it) until he returns
it.' The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, 'Which
do you love more ? your property or your mawali (i.e. your heirs).' ('My
property,' he replied.) The Prophet said, 'Your share is what you eat of
your property and consume or what you give away and spend. The rest of
it belongs to your heirs.' I said, 'When I go back, I must lessen it.'"