Transmeton Xhubejr ibn Nufejr: Një ditë ishim ulur me Mikdad ibn el-Esvedin, kur kaloi një burrë dhe tha: "Lum këta dy sy që e kanë parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Për Allahun, do të dëshironim të kishim parë atë që ke parë ti dhe të kishim dëshmuar atë që ke dëshmuar ti!" Kjo e zemëroi Mikdadin, gjë që më habiti, pasi ai burrë tha vetëm fjalë të mira. Pastaj Mikdadi iu drejtua atij dhe tha: "Çfarë e shtyn njeriun të dëshirojë të ishte i pranishëm në një kohë që Allahu e ka mbajtur larg tij? Ai nuk e di se si do të sillej po të kishte qenë aty. Për Allahun, në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) kishte njerëz të cilët Allahu do t'i hedhë me fytyrë në Xhehenem, sepse nuk iu përgjigjën atij dhe nuk e besuan. A nuk e falënderoni Allahun e Madhëruar që ju nxori në një kohë kur nuk njihni tjetër përveç Zotit tuaj, duke besuar në atë që solli Pejgamberi juaj (s.a.v.s.)? Ju jeni kursyer nga sprova përmes të tjerëve. Për Allahun, Pejgamberi (s.a.v.s.) u dërgua në kohën më të vështirë në të cilën është dërguar ndonjë pejgamber, në një periudhë ndërprerjeje të shpalljes dhe në xhahilijet, kur ata nuk njihnin fe më të mirë se adhurimi i idhujve. Ai erdhi me Dalluesin (Furkanin), me të cilin ndau të vërtetën nga e kota dhe ndau prindin prej fëmijës së tij. Një njeri e shihte babanë, fëmijën apo vëllanë e tij si mohues, ndërsa Allahu ia kishte hapur zemrën e tij me iman, dhe ai e dinte se nëse ai person vdiste, do të hynte në Zjarr. Prandaj, syri i tij nuk gjente qetësi duke e ditur se i dashuri i tij do të ishte në Zjarr. Pikërisht për këtë Allahu i Madhëruar ka thënë: "Dhe ata që thonë: Zoti ynë, na dhuro nga gratë tona dhe pasardhësit tanë gëzim për sytë tanë".
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ: حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: جَلَسْنَا إِلَى الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ يَوْمًا، فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَقَالَ: طُوبَى لِهَاتَيْنِ الْعَيْنَيْنِ اللَّتَيْنِ رَأَتَا رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَاللَّهِ لَوَدِدْنَا أَنَّا رَأَيْنَا مَا رَأَيْتَ، وَشَهِدْنَا مَا شَهِدْتَ. فَاسْتُغْضِبَ، فَجَعَلْتُ أَعْجَبُ، مَا قَالَ إِلاَّ خَيْرًا، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ: مَا يَحْمِلُ الرَّجُلُ عَلَى أَنْ يَتَمَنَّى مُحْضَرًا غَيَّبَهُ اللَّهُ عَنْهُ؟ لاَ يَدْرِي لَوْ شَهِدَهُ كَيْفَ يَكُونُ فِيهِ؟ وَاللَّهِ، لَقَدْ حَضَرَ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم أَقْوَامٌ كَبَّهُمُ اللَّهُ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي جَهَنَّمَ، لَمْ يُجِيبُوهُ وَلَمْ يُصَدِّقُوهُ، أَوَلاَ تَحْمَدُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذْ أَخْرَجَكُمْ لاَ تَعْرِفُونَ إِلاَّ رَبَّكُمْ، فَتُصَدِّقُونَ بِمَا جَاءَ بِهِ نَبِيُّكُمْ صلى الله عليه وسلم، قَدْ كُفِيتُمُ الْبَلاَءَ بِغَيْرِكُمْ، وَاللَّهِ لَقَدْ بُعِثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَشَدِّ حَالٍ بُعِثَ عَلَيْهَا نَبِيٌّ قَطُّ، فِي فَتْرَةٍ وَجَاهِلِيَّةٍ، مَا يَرَوْنَ أَنَّ دِينًا أَفْضَلُ مِنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ، فَجَاءَ بِفُرْقَانٍ فَرَّقَ بِهِ بَيْنَ الْحَقِّ وَالْبَاطِلِ، وَفَرَّقَ بِهِ بَيْنَ الْوَالِدِ وَوَلَدِهِ، حَتَّى إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَرَى وَالِدَهُ أَوْ وَلَدَهُ أَوْ أَخَاهُ كَافِرًا، وَقَدْ فَتْحَ اللَّهُ قُفْلَ قَلْبِهِ بِالإِيمَانِ، وَيَعْلَمُ أَنَّهُ إِنْ هَلَكَ دَخَلَ النَّارَ، فَلاَ تَقَرُّ عَيْنُهُ، وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ حَبِيبَهُ فِي النَّارِ، وَأنَّهَا لِلَّتِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: {وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ}.
Jubayr ibn Nufayr said, "One day we were sitting when al-Miqdad ibn al-Aswad
when a man passed us. The man said, 'Blessing be to those two eyes which
saw the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. By Allah,
I wish that I had seen what you have seen and witnessed what you have witnessed!'
This angered al-Miqdad and that surprised me as the man had said nothing
but good things. Then he turned to them and said, 'What made the man desire
to summon back what Allah has taken away? Does he not realise what his situation
would be if he had seen him? By Allah, if certain people had been with the
Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, Allah would
have thrown them on their faces into Hellfire since they would neither have
answered nor confirmed him? Do you not praise Allah Almighty since He brought
you forth and you only know your Lord and confirm what your Prophet, may
Allah bless him and grant him peace, brought? You see enough affliction in
other people. By Allah, the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant
him peace, was sent in the harshest state in which any Prophet was ever sent
- in a gap (in the line of prophethood) and the time of Ignorance. They
did not believe that the deen was better than worshipping idols. He brought
the Discrimination by which it is possible to discriminate between the true
and false, and which can part a father from his child. Then a man will think
of his father, child or brother as an unbeliever. Allah has loosened the
locks of his heart by faith and he knows that the other person will be destroyed
in the Fire. Therefore his eye is not cool since he knows that the one he
loves will be in the Fire. It is what Allah says, "Those who say, 'Our
Lord, give us joy in our wives and children." (25:74)'"