1424 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hammad bin Seleme dhe Hammad bin Zejdi, nga Harun bin Riab el-Usejdi, nga Kinane bin Nuajm el-Adevij, nga Kabisa bin Muharik el-Hilalij, i cili ka thënë: «Mora përsipër një borxh (për pajtimin e njerëzve), andaj erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) për ta kërkuar atë (ndihmë), e ai tha: Qëndro o Kabisa derisa të na vijë sadakaja, që të urdhërojmë të të jepet prej saj. Pastaj tha: O Kabisa, lëpira (kërkimi i lëmoshës) nuk i lejohet askujt përveç njërës prej këtyre të treve: një njeriu që ka marrë përsipër një borxh (për pajtimin e njerëzve), atij i lejohet të kërkojë derisa ta shlyejë atë e pastaj të ndalet; një njeriu që e ka goditur ndonjë fatkeqësi e cila i ka shkatërruar pasurinë, atij i lejohet të kërkojë derisa të sigurojë mjetet e mjaftueshme për jetesë - ose tha: mbijetesë - e pastaj të ndalet; dhe një njeriu që e ka goditur një varfëri e skajshme, saqë tre burra të mençur nga populli i tij dëshmojnë duke thënë: Filanin e ka goditur varfëria ose nevoja e madhe, atij i lejohet të kërkojë derisa të sigurojë mjetet e mjaftueshme për jetesë - ose mbijetesë - e pastaj të ndalet. Çdo kërkim tjetër përveç këtyre, o Kabisa, është haram (suht), të cilin pronari i tij e ha si haram. Këtë e tha dy ose tri herë».
١٤٢٤
- حَدَّثَنَا يُونُسُ ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ ، قَالَ:
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ هَارُونَ
بْنِ رِئَابٍ الْأُسَيْدِيِّ ، عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيِّ
، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ الْهِلَالِيِّ ، قَالَ: «تَحَمَّلْتُ
حَمَالَةً، فَقَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللهِ - ﷺ - أَسْأَلُهُ فِيهَا،
فَقَالَ: أَقِمْ يَا قَبِيصَةُ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَنَأْمُرَ
لَكَ بِهَا، ثُمَّ قَالَ: يَا قَبِيصَةُ، إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ
إِلَّا لِإِحْدَى ثَلَاثٍ: رَجُلٍ تَحَمَّلَ حَمَالَةً فَسَأَلَ فِيهَا
حَتَّى يُصِيبَهَا ثُمَّ يُمْسِكَ، وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ
اجْتَاحَتْ مَالَهُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ - أَوْ
قَالَ: قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ - ثُمَّ يُمْسِكَ، وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ
حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ فَقَامَ ثَلَاثَةٌ مِنْ ذَوِي الْحِجَا مِنْ قَوْمِهِ
فَقَالُوا: قَدْ أَصَابَتْ فُلَانًا فَاقَةٌ أَوْ حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ
فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ - أَوْ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ
- ثُمَّ يُمْسِكَ، وَمَا سِوَاهُنَّ مِنَ الْمَسَائِلِ سُحْتًا
يَأْكُلُهَا صَاحِبُهَا سُحْتًا، قَالَهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا».
1424 - Yunus narrated to us, he said: Abu Dawud narrated to us, he said: Hammad bin Salamah and Hammad bin Zayd narrated to us, from Harun bin Ri'ab al-Usaydi, from Kinanah bin Nu'aym al-'Adawi, from Qabisah bin Mukhariq al-Hilali, who said: "I incurred a debt (for a settlement between people), so I came to the Messenger of Allah (saw) to ask him for help with it. He said: 'Stay with us, O Qabisah, until the charity (zakat) comes to us, so that we may order it for you.' Then he said: 'O Qabisah, begging is not permissible except for one of three: a man who has incurred a debt (for a settlement), so he asks for help until he obtains it and then he stops; a man who is stricken by a calamity that destroys his wealth, so he asks until he obtains what is sufficient for a livelihood - or he said: a basic sustenance - and then he stops; and a man who is stricken by severe poverty such that three wise men from his people stand up and say: "So-and-so has been stricken by poverty or severe need," so he asks until he obtains what is sufficient for a livelihood - or a basic sustenance - and then he stops. Anything other than these cases of begging, O Qabisah, is forbidden (suht), and the one who consumes it consumes what is forbidden.' He said this twice or thrice."